H Αμερική παραμένει χώρα των μεταναστών

O κ. Χρήστος Παππάς (Chris Pappas). AP Photo/Charles Krupa

Οι εκλογές τελείωσαν. Ετσι δεν είναι;

Και τώρα πια, με τη Βουλή να περνά στα χέρια των Δημοκρατικών, η προσοχή ή το πολιτικό παιχνίδι, αν προτιμάτε, στρέφεται στον εισαγγελέα Ρόμπερτ Μόλερ, που όπου νάναι θα πρέπει να ανακοινώσει το πόρισμά του. Θα είναι οι καταγγελίες κατά του προέδρου Τραμπ τόσο σοβαρές που να δικαιολογούν την διαδικασία της αποπομπής του στη Βουλή από την προεδρία ή θα κλείσει κι αυτό το κεφάλαιο;

Εν τω μεταξύ, οι βάρβαροι, το καραβάνι των λίγων χιλιάδων προσφύγων από την Λατινική Αμερική που βρισκόντουσαν καθ’ οδόν προς τα αμερικανικά σύνορα όταν τους ανακάλυψε ο πρόεδρος Τραμπ και τους έκανε σημαία του προεκλογικού αγώνα με θετικά, όπως φαίνεται, για το κόμμα του αποτελέσματα- μάλλον θα ξεχαστεί.

Θα αφεθούν, μάλλον, στη μοίρα τους, να τους αντιμετωπίσουν οι αρμόδιες Αρχές όταν και αν φτάσουν στα σύνορα.

Ωστόσο, όλη αυτή η πολιτική εκμετάλλευση του θέματος, όλος αυτός ο εκφοβισμός της κοινής γνώμης για τον «κίνδυνο της εισβολής στην χώρα» -ούτε η εκστρατεία του Ξέρξη να ήταν, όπως έχω γράψει ξανά- άφησε μια πικρή γεύση, μας έκανε όλους, νόμιμους και μη, να αισθανθούμε άσχημα και λιγότερο ασφαλείς.

Αυτό πάντως δεν μπόρεσε να αποκρύψει, ούτε καν να επισκιάσει, μια αλήθεια: ότι η χώρα τούτη παραμένει μια χώρα μεταναστών, όπως τα παρακάτω τρία -από τα πολλά- παραδείγματα νεοεκλεγέντων απογόνων και πρόσφατων μεταναστών αποδεικνύουν.

Ας αρχίσουμε με ένα ομογενειακό:

Είναι καλοκαίρι. Ενας νεαρός φωτογραφίζεται χαμογελαστός, περήφανος, μπροστά σε μια ταμπέλα ενός χωριού με το όνομα Livadi, Λιβάδι. Πρόκειται για ένα χωριό, στην Ελασσόνα, στη Θεσσαλία.
Τα χρόνια πέρασαν. Ο νεαρός αυτός, ο Κρις Πάππας, διεκδικεί τη θέση του Αμερικανού ομοσπονδιακού βουλευτή για το Δημοκρατικό Κόμμα στο Μάντσεστερ, Νιου Χαμσάιρ.

Δημιουργεί, βέβαια, την αναγκαία πλέον προεκλογική ιστοσελίδα του. Εκεί αναρτά την φωτογραφία που έβγαλε στο Λιβάδι.

Ο Κρις Πάππας είχε επισκεφθεί το χωριό του προπάππου του, του ανθρώπου που το 1906 μετανάστευσε στην Αμερική για μια καλύτερη τύχη.

Εντεκα χρόνια αργότερα, το 1917, άνοιξε το «Puritan Restaurant», στο Μάντσεστερ, το κλασικό εστιατόριο που παρέμεινε στην οικογένειά του για 4 ολόκληρες γενιές.

Αν και απόφοιτος του Harvard εκεί εργαζόταν.

Ο Κρις Πάππας, επίσης, ανέφερε ανοιχτά στην ιστοσελίδα του ότι είναι ομοφυλόφιλος.
Οι κάτοικοι πάντως της περιοχής έκριναν -σωστά- ότι αυτό το θέμα δεν τους αφορούσε. Και έτσι σήμερα ο δισέγγονος του μετανάστη από το Λιβάδι της Ελασσόνας ετοιμάζεται να «μεταναστεύσει» στην Ουάσιγκτον.

Στην ομοσπονδιακή Βουλή!

Πού θα μπορούσε ποτέ να το φανταζόταν ο προπάππους του;

Αλλα δυο παραδείγματα: Δύο μουσουλμάνες γυναίκες από τις Μεσοδυτικές Πολιτείες εκλέχτηκαν στην Ομοσπονδιακή Βουλή, οι πρώτες γυναίκες μουσουλμάνες που εκλέχτηκαν στην Ιστορία της Αμερικής.
Πρόκειται για την Ρασίντα Τλαμπ (Rashida Tlaib), που είναι Παλαιστίνια και ήρθε στην Αμερική σαν πρόσφυγας. Θα εκπροσωπεί μια περιοχή της Πολιτείας του Μίσιγκαν.

Η άλλη γυναίκα μουσουλμάνα είναι η Ιλχάν Ομάρ (Ilhan Omar), που κάποτε ήταν πρόσφυγας από την Σομαλία στην Κένυα, και εκλέχτηκε επίσης βουλευτής.

Θα εκπροσωπεί μια περιοχή στην Μινεσότα.

Ποιος θα το περίμενε αυτό, δεδομένης της κακοφωνίας που η προεκλογική καμπάνια δημιούργησε σε βάρος των μεταναστών;

Ομως, στο τέλος της ημέρας, αυτή είναι η Αμερική.

Η χώρα όλων των λαών και όλων των διαφορετικών φυλετικών, σεξουαλικών, θρησκευτικών αποχρώσεων, που τελικά από το διαφορετικοί γίνονται ένα, και αποτελούν τον καλό, ταπεινό, εργατικό αμερικανικό λαό.

1 Comment

  1. Η Ελληνικη Κοινοτητα ειναι τελειωμενη .Δυστυχως .Και σα α
    αυτο εχετε ολοι τα ΜΜΕ ευθυνη

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *