x

Έχετε συμπληρώσει το όριο δωρεάν άρθρων για αυτόν τον μήνα.
Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση στα καλύτερα της ανεξάρτητης ελληνικής δημοσιογραφίας ξεκινώντας από $ 1/εβδομάδα.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ

Η δημοκρατία κακοποιείται από τους καλούς που, εν αγνοία τους, δεν την υπηρετούν

Τα πολιτικά δρώμενα στις ΗΠΑ δείχνουν να ξεκαθαρίζουν τον πολιτικό ορίζοντα. Ο κύβος ερρίφθη. Οι πρωταγωνιστές μέχρι τον επόμενο Νοέμβριο θα είναι οι υποψήφιοι για την προεδρία Μπάιντεν και Τραμπ. Οι πολίτες ψηφοφόροι δεν παίζουν παρά το ρόλο του κομπάρσου και, επομένως, ο νικητής θα είναι αυτός που θα διαθέτει τους περισσότερους, γιατί το μόνο που ισχύει σε κάποιες ακόμα από τις ρεπουμπλικανικές «δημοκρατίες» είναι ότι η ψήφος κάθε κομπάρσου διαθέτει την ίδια ισχύ και μετράει το ίδιο με οποιαδήποτε άλλη ψήφο.

Τώρα το πώς διαμορφώνονται οι πλειοψηφίες των κομπάρσων, αυτό εμφανίζεται, μάλλον, ως ένα «δημοκρατικό» κατόρθωμα, που επιτυγχάνεται στα πλαίσια της ελευθερίας του λόγου. Μόνον που αυτή, την ελευθερία, τη διαθέτουν μόνον μερικοί και καθημερινώς την ασκούν με όλα τα μέσα, όπως ΜΜΕ και χορηγιών, μέσω των οποίων μπορούν και ελέγχουν τις εξελίξεις στην πολιτική. Και αυτό είναι το πρόβλημα και η παγίδα που διαθέτει το σύστημα, καθώς και το κατάλληλο δόλωμα με το οποίο μηδενίζεται, φυσικά, και ο ρόλος όλων των κομπάρσων, τουλάχιστον μέχρι την επόμενη παράσταση.

Εξετάζοντας όλες τις παραπάνω εξελίξεις, οι οποίες πάνε από το κακό στο χειρότερο, στο μόνο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί κανείς να καταλήξει είναι ότι η φερόμενη δημοκρατία, όπου ο κάθε πολίτης πρέπει να διαθέτει ίσον κράτος και, επομένως, ίση εξουσία, δεν είναι δημοκρατία αλλά κάτι άλλο. Και αυτό το κάτι άλλο ο Αριστοτέλης μας λέει πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα καθαρόαιμο ολιγαρχικό μόρφωμα. Γιατί, κατά τον Αριστοτέλη, στη δημοκρατία είναι αδύνατον να κυριαρχούν τέτοιες εξελίξεις.

Βέβαια, όλοι δεν συμφωνούν με τον Αριστοτέλη, όπως για παράδειγμα οι καθηγητές του Χάρβαρντ, Steven Levitsky και Daniel Ziblatt, συγγραφείς του βιβλίου «Πώς οι Δημοκρατίες Πεθαίνουν», οι οποίοι έχουν τις δικές τους ερμηνείες για τα ολιγαρχικά αποτελέσματα της αμερικανικής δημοκρατίας. Οι εν λόγω κύριοι μας λένε πως αυτό επιτυγχάνεται από τους ακραίους δημαγωγούς που εμφανίζονται ενίοτε και δημιουργούν καταστάσεις που μπορούν και δημιουργούν φασιστικές ή ακόμα και χιτλερικές καταστάσεις, όπως αυτή που συνέβη με τη δημοκρατία της Βαϊμάρης. Δεν μας λένε, όμως, ποιος τους προωθεί, γιατί κάποιοι, που διαθέτουν και το μονοπώλιο της πληροφόρησης και της προπαγάνδας -δώρο και αυτό των αναγκών των πολιτικών- διαμορφώνουν με συστηματικό τρόπο και την κοινή γνώμη σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι πολίτες-ψηφοφόροι να έχουν την αίσθηση ότι επιτελούν και το δημοκρατικό τους καθήκον προωθώντας αυτούς τους εξτρεμιστές δημαγωγούς με την ψήφο τους!

Δεν αντέχουν, δυστυχώς, οι αντιστάσεις των ρεπουμπλικανικών «δημοκρατιών», γιατί μοιάζουν με δημοκρατίες, χωρίς, όμως, να είναι, και αυτό είναι το πρόβλημα όλων των σημερινών δημοκρατιών και αυτό οφείλεται στο ακατάλληλο μέσο που χρησιμοποιείται για να ικανοποιήσει τις αρχές της δημοκρατίας. Το μέσο αυτό φέρει το όνομα εκλογική διαδικασία που χρησιμοποιείται για την ανάδειξη των πολιτικών αξιωματούχων και το οποίο στην Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε, τελείως, αποκλειστεί.

Βέβαια με το σύστημα αυτό δεν προωθούνται μόνον οι αρεστοί σε αυτό, γιατί με την εκλογική διαδικασία έχουν και κάποιοι πολιτευόμενοι καλών προθέσεων τη δυνατότητα να φτάσουν στο ανώτατο σκαλί της εξουσίας. Μόνον που το σύστημα διαθέτει και για αυτήν την ανεπιθύμητη εξέλιξη την κατάλληλη ασφαλιστική δικλείδα, με την οποία κάθε φορά αδειάζει το ρεζερβουάρ της εξουσίας τους, με αποτέλεσμα οι καλές προθέσεις να παραμένουν, απλώς, καλές προθέσεις.

Παρά τις δυσκολίες που προβάλει πάντα αυτό το σύστημα στους πολιτευόμενους με τις καλές προθέσεις, κάποιοι εξ αυτών, πράγματι, ξεφεύγουν από τις δαγκάνες του, ώστε οι καλές προθέσεις τους να υλοποιούνται. Μόνον που αυτές, ενώ ακούγονται επαναστατικές, στην πράξη, συνήθως, καταλήγουν να αποτελούν, απλώς, καλλωπισμοί του συστήματος. Κι αυτό γιατί, ενώ ομιλούν εν ονόματι της δημοκρατίας και αραδιάζουν πολλές κοινότυπες διαπιστώσεις κακής λειτουργίας του συστήματος, αγνοούν τις αιτίες που προκαλούν αυτά τα συμπτώματα κακής λειτουργίας και ως αποτέλεσμα οι λύσεις που προτάσσουν και ικανοποιούν δεν χτυπούν το γάιδαρο αλλά το σαμάρι. Αυτοί, δε, φέρουν και τη μεγαλύτερη ευθύνη, γιατί αυτοί είναι εκείνοι, οι ανίδεοι περί τη δημοκρατία πολιτικοί, που απογοητεύουν τους περισσότερους πολίτες και περισσότερο δυσφημούν τη δημοκρατία, η οποία τους είναι άγνωστη, παρά το ότι οι πολιτικές τους γίνονται εν ονόματι της δημοκρατίας, με αποτέλεσμα πολλοί από τους θαυμαστές τους να καταλήγουν στις ακραίες πολιτικές παρατάξεις.

* Ο Θεόδωρος Στάθης έζησε για χρόνια στις ΗΠΑ. Είναι πρώην βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ, ενώ διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Αμυνας, αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού και υπουργός Γεωργίας. Είναι διδάκτωρ του Columbia University και πρόεδρος του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στην Ευρωπαϊκή Ενωση έχουμε εκλογές για ευρωβουλευτές και για κάποιους αξιωματούχους, ενώ στις ΗΠΑ θα έχουμε τις προεδρικές εκλογές.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ