x
 

Πολιτισμός

Η «πρεμιέρα» της Αλεξάνδρας Σκένδρου στον «Εθνικό Κήρυκα»

Την Αλεξάνδρα Σκένδρου την πρωτοείδα στη σκηνή του Waltz-Astoria, ενός κλαμπ στη Νέα Υόρκη, ένα ανοιξιάτικο βράδυ του 2013. Τραγουδούσε στο «Crisis» σε σκηνοθεσία Ιωάννας Κατσαρού, μια μουσικοθεατρική παράσταση για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Ενδιάμεσα στο τραγούδι της υπήρχαν αρκετά λεπτά που συμμετείχε σαν ηθοποιός. Αυτός ο λιγοστός χρόνος ήταν αρκετός για μένα, να καταλάβω ότι η Αλεξάνδρα ήταν φτιαγμένη από τη στόφα της αρτίστας που σπάνια βρίσκεις μπροστά σου, ένα ακατέργαστο πηγαίο, τεράστιο ταλέντο, αυτοφυές χρυσάφι που έπρεπε να ανθίσει στο φυσικό περιβάλλον του, το θέατρο. Ούτε καν η ίδια δεν είχε αντιληφθεί, την υποκριτική της ικανότητα, αν και γεννήθηκε από ανθρώπους του θεάτρου. Μεγαλωμένη σε μια οικογένεια με σπάνια παράδοση στην κατασκευή της θεατρικής περούκας από τον προπάππου της στις αρχές του αιώνα, του Μήτια Αναπλιώτη, περουκέρη και μακιγιέρ του Βασιλικού Θεάτρου τότε, στο Εθνικό Θέατρο εν συνεχεία, δίπλα στον παππού της και πατέρα της μητέρας της, Θεοδόσιο Αναπλιώτη, και δίπλα στον πατέρα της Γιώργο Σκένδρο βραβευμένο μακιγιέρ-περουκέρη, γνώρισε προσωπικότητες που μεσουράνησαν στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στη Λυρική Σκηνή, στη δημόσια τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Οι κουΐντες του Εθνικού Θεάτρου, του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου και η Λυρική Σκηνή, ήταν τα μυστικά ολόφωτα παράθυρα, που άνοιξαν και φανέρωσαν στην Αλεξάνδρα έναν κόσμο, που αποφάσισε να εξερευνήσει και να αφοσιωθεί. Δεν άργησε να ξεκινήσει μαθήματα στο Ωδείο Athenaeum, όπου πήρε το Δίπλωμα Μονωδίας στην τάξη της κ. Αντιγόνης Σγούρδα, ενώ έκανε αίτηση να σπουδάσει στη Σχολή Θεατρικών Επαγγελμάτων στη Μόσχα κάνοντας την πρακτική της στο Θέατρο Μπολσόι και στο Θέατρο Τέχνης Στανυσλάβσκυ-Τσέχωφ. Παράλληλα, συνέχιζε τις σπουδές της στο πιάνο και στο κλασικό τραγούδι. Οταν επέστρεψε από τη Μόσχα, εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο ως καλλιτεχνικός συνεργάτης στο «τμήμα περουκών» όπου προϊστάμενος ήταν ο πατέρας της.

Από την παράσταση “Γάμος αλά Ρωσικά” EGTNY. Φωτογραφία Αναστάσιος Μεντής.

Σε ένα ταξίδι της στην Ελβετία, με αφορμή ένα Masterclass Λυρικού τραγουδιού, της γεννήθηκε η επιθυμία να φτάσει στην άλλη άκρη της Γης και να συνεχίσει τις σπουδές της στη Νέα Υόρκη. Πήρε υποτροφία από το Ιδρυμα Ωνάση για μεταπτυχιακές σπουδές στη Μονωδία από το Mannes College of Music στη Νέα Υόρκη και έτσι ξεκίνησε τη διαδρομή της στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του 1999 σαν τραγουδίστρια και λίγο αργότερα ως μουσικοπαιδαγωγός. Συμμετείχε σε παραστάσεις όπερας, οπερέτας, μουσικού θεάτρου και πρόζας στα θέατρα Carnegie Hall, Bruno Walter Auditorium, Miller Theater-Columbia University, La Guardia Theater, La Guardia Performing Arts Center, Amato Opera, Abrons Arts Center, Kaye Playhouse-Hunter College, Εθνική Λυρική Σκηνή. Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος – Υψίφωνος – της φημισμένης χορωδίας του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδας της Νέας Υόρκης. Η Αλεξάνδρα Σκένδρου είναι αναπόσπαστο κομμάτι των καλλιτεχνικών δρώμενων στη Νέα Υόρκη και αναντικατάστατο. Μας λείπει το χιούμορ της, η αστείρευτη ενέργειά της, η ευγένεια, η καθαρότητα και το μοναδικό ταλέντο της. Σήμερα όμως θα την απολαύσετε για μια και μοναδική παράσταση στον «Εθνικό Κήρυκα» σε μια συνέντευξη για τα πώς και τα γιατί, που άφησε φεύγοντας αναπάντητα!

“Το μαγικό κλειδί” φωτογραφία Evangelos Callow

Αλεξάνδρα τι σε έκανε να φύγεις από τη Νέα Υόρκη; Πώς βρέθηκες πάλι στην Αθήνα;

Για οικογενειακούς λόγους, αλλά καθυστέρησα λόγω της πανδημίας. Ετσι βρέθηκα στην Αθήνα.

Με τι συναισθήματα επέστρεψες μετά τόσα χρόνια πίσω στη Ελλάδα;

Με ανάμεικτα συναισθήματα. Με μεγάλη χαρά που θα περνούσα περισσότερο χρόνο με την οικογένειά μου στην Ελλάδα, συγκίνηση που άφησα πίσω μου αγαπημένους μου ανθρώπους στη Νέα Υόρκη που έζησα τόσα χρόνια και… μεγάλη αγωνία για το μέλλον.

Από την μουσική παράσταση “Πάμε σαν άλλοτε”, με την Γιάννα Κατσαγεώργη, φωτογραφία Χρήστος Καββαδάς

Αγωνία για την Ελλάδα του σήμερα φαντάζομαι. Πώς βιώνεις τη χώρα μας μετά την επιστροφή σου;

Η Ελλάδα για εμάς θα είναι πάντα η Ελλάδα. Είναι η πατρίδα μου όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, είναι η Ελλάδα που αγαπώ με τα θετικά της και τα αρνητικά της.

Σύγχρονοι Ελληνες Ηθοποιοί …ποια είναι η εικόνα που έχεις για τους συναδέλφους σου και ποιες διαφορές στη νοοτροπία έχεις παρατηρήσει;

Η εικόνα που έχω για τους Ελληνες ηθοποιούς είναι αυτή των άξιων και ταλαντούχων ανθρώπων με πολλές γνώσεις, ικανότητες και σε διαρκή αγώνα αυτοβελτίωσης, προσπαθώντας να γίνουν καλύτεροι στην τέχνη τους. Βέβαια το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλές ευκαιρίες δεν βοηθάει την κατάσταση για όλους αυτούς τους άξιους ηθοποιούς. Η διαφορά στη νοοτροπία Ελλάδας – Νέας Υόρκης, είναι άλλη συζήτηση. Αλλα μέτρα, σταθμά και μεγέθη. Από αυτό και μόνο αρκεί να καταλάβει κανείς την υπερπροσπάθεια που πρέπει κάποιος να κάνει εκτός Ελλάδος, ανταγωνιζόμενος εκατομμύρια ταλαντούχους ανθρώπους, που μακριά από την πατρίδα τους πασχίζουν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Από την παράσταση “Το Μαγικό κλειδί”, θεατρική σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη- Χριστίνας Κουλουμπή. Με τους Ειρήνη Αρβανίτη, Δημήτρη Θεοδωρόπουλο, Μαρία Καμακάρη, Χριστίνα Καουλουμπή, Γιάννη Νικολάου, Αλεξάνδρα Σκένδρου, Νεκτάριο-Γεώργιο Φαρμάκη. Φωτογραφία Πέτρος Γάλλιας

Συνεργάστηκες με την Κάρμεν Ρουγγέρη. Πες μας για τη σπουδαία αυτή γυναίκα και τη συνεργασία μαζί της. Πώς προέκυψε;

Θαυμάζω απεριόριστα την κυρία Ρουγγέρη, σαν άνθρωπο, σαν ηθοποιό και σκηνοθέτη, και με συνεπαίρνει η αγάπη, το πάθος και η προσφορά της στο παιδικό θέατρο. Είμαι ευτυχής που υπήρξε δασκάλα μου στη μελοδραματική του Ωδείου Athenaeum, καθώς και στο Στούντιο Οπερας της Λυρικής Σκηνής. Μας δίδαξε και μας διδάσκει πολλά στην πορεία αυτή, όπως τη σημασία στη λεπτομέρεια, τη συνεχή μας βελτίωση, τον σεβασμό στο κοινό, την αλήθεια της τέχνης του ηθοποιού, τη σωστή εκφορά του λόγου, την άρθρωση και άλλα πολλά σημαντικά που ποιούν ήθος. Οταν ήρθα στην Αθήνα δέχτηκε να με δει και να με ακούσει για τις μελλοντικές παραστάσεις που είχε υπόψιν της να ανεβάσει.

Αισθάνθηκα συγκίνηση και μεγάλο τρακ που θα με άκουγε η δασκάλα μου μετά από πολλά χρόνια, και ειδικά ο άνθρωπος που μου έδειξε τον δρόμο να βγω στη σκηνή. Εδώ πρέπει να σας πω, ότι η κ. Ρουγγέρη ήταν ο άνθρωπος που επέμεινε, με πήρε «από το χέρι» να πάω να με ακούσει η διεθνής μας υψίφωνος κ. Αντιγόνη Σγούρδα στο Ωδείο Athenaeum, γιατί πίστευε ότι είχα ωραία, καθαρή, δυνατή φωνή. Προς το τέλος του καλοκαιριού, η κ. Ρουγγέρη και η Χριστίνα Κουλουμπή, η υπερταλαντούχα καλλιτέχνιδα κόρη της, μου έδωσαν την ευκαιρία να συμμετέχω στην παράστασή τους, το «Μαγικό Κλειδί» σε μια συνεργασία εκπληκτική, για την οποία πραγματικά είμαι στον «7ο ουρανό».

Από την παράσταση ” Ενας επιθεωρητής στο Κακοσάλεσι”, EGTNY. φωτογραφία Βαλάντης Σκουφρής, Αναστάσιος Μεντής.

Ποια εποχή άρχισες να ασχολείσαι επαγγελματικά και με το θέατρο παράλληλα με το τραγούδι;

Να αναφέρω την πρώτη μου εμφάνιση ως ηθοποιός στο έργο «Η γυναίκα μου τρελάθηκε» σε σκηνοθεσία του εξαιρετικού κ. Λουκά Σκιπητάρη. Είχα αυτό-προταθεί στον μοναδικό Μάνο Παντελίδη, που τότε με σύστησε στον κ. Σκιπητάρη μετά από μια ιδιαίτερα ενθαρρυντική προτροπή δική σου Γιάννα Κατσαγεώργη, που δεν σε ήξερα καν τότε και έπεσες επάνω μου σαν κεραυνός εν αιθρία μετά την παράσταση στο Waltz-Astoria, λέγοντάς μου: «Εσύ είσαι γεννημένη αρτίστα. Παράτα τα όλα τα άλλα και κάνε μόνο θέατρο και μιούζικαλ». Είχα το θέατρο μέσα μου πάντα, αλλά είχα ταυτοποιηθεί σαν λυρική τραγουδίστρια και δεν πήγαινε στο μυαλό κανενός να με δοκιμάσει σαν ηθοποιό. Εσύ Γιάννα το έκανες και με εμπιστεύτηκες να τραγουδήσω μαζί σου σε δύο συναυλίες που οργάνωσες, το «Πάμε σαν άλλοτε» (Those were the days) με μουσικές και τραγούδια από οπερέτες και ρεπερτόριο ρετρό στο πολιτιστικό της Αρχιεπισκοπής και στο «Αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι» στο πολιτιστικό κέντρο του Καθεδρικού. Από τις πιο αξέχαστες εμφανίσεις μου και είμαι διά βίου ευγνώμων για την εμπιστοσύνη και γενναιοδωρία σου.

Σε ευχαριστώ Αλεξάνδρα! Ας συνεχίσουμε λοιπόν… μετά την παράσταση «Η γυναίκα μου τρελάθηκε» τι ακολούθησε;

Μετά ήρθε ο πρωταγωνιστικός ρόλος, η Αντωνία, στο «Δεν πληρώνω δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο από το Eclipses Group Theater New York σε σκηνοθεσία Ιωάννας Κατσαρού – Χ. Αλεξανδρίδη, «Ο επιθεωρητής από το Κακοσάλεσι» σε σκηνοθεσία. Δ. Μπονάρου, στο «Γάμος αλά Ρωσικά» σε σκηνοθεσία Κ. Αλεξάκη – Δ. Μπονάρου – Ι. Κατσαρού που παρουσιάστηκαν στο Ελληνικό Πολιτιστικό κέντρο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Με το Eclipses Group Theater New York κάναμε και άλλες παραστάσεις «Ηρακλή: Η αναζήτηση ενός ήρωα», «Ιn Chorus», «Perspectives of war», «Shelter in Love» στο La Guardia Performing Arts Center, Astoria Park και Abrons Arts Center, σε σκηνοθεσία Ι. Κατσαρού. Συνέχισα με το «Γιοι και Κόρες» σε σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου, την «Κόκκινη κλωστή δεμένη» σε σκηνοθεσία Φώτη Μπατζά, «Φτυστός ο μακαρίτης» σε σκηνοθεσία Ιωάννας Κατσαρού, «Ποιος Ανακάλυψε την Αμερική» σκηνοθεσία Λαρίσας Αντύπα που παίχτηκαν στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, κι άλλα πολλά!

Είμαι πολύ χαρούμενη που είχα την τύχη να βρεθώ με τόσο ταλαντούχους ανθρώπους παρουσιάζοντας όλες αυτές τις παραστάσεις, στο κοινό της Ομογένειας, ένα μοναδικά ζεστό, υποστηρικτικό κοινό με τις καίριες κριτικές του. Πέραν της Ομογένειας, κάναμε παραστάσεις και στο αγγλόφωνο κοινό με Ελληνες σύγχρονους θεατρικούς συγγραφείς με όλο το δυναμικό των Ελλήνων καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στη Νέα Υόρκη, και στις ΗΠΑ γενικότερα.

Από την παράσταση “Ποιος ανακάλυψε την Αμερική”, Χ. Σπηλιώτη, ΚΕΠ . Λαρίσα Αντύπα, Αλεξάνδρα Σκένδρου. Φωτογραφία: Noreen Nelson

Από όλες τις παραστάσεις που έχεις κάνει ποια ήταν η πιο αγαπητή και πιο κοντά σε σένα;

Αγαπώ όλα όσα έχω ερμηνεύσει μέχρι σήμερα. Ημουν πολύ τυχερή να πάρω μέρος σε πολύ αξιόλογες παραστάσεις με πολύ καλούς ρόλους και αλησμόνητους συνεργάτες. Τι να πρωτοθυμηθώ! Είχα τη μοναδική εμπειρία ζωής να πάρω μέρος στην «Ορέστεια» του Ιάννη Ξενάκη στο Miller Theatre και στην «Ηλέκτρα» του Μίκη Θεοδωράκη στο Carnegie Hall. Ημουν μέλος της φημισμένης χορωδίας του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδας όπου μεταξύ όλων των λειτουργιών και συναυλιών που πήρα μέρος, τραγουδήσαμε στο Carnegie Hall συνοδεύοντας τη μεγάλη μας Μαρία Φαραντούρη. Επίσης, το καλοκαίρι που μας πέρασε, πήγαμε περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη, Ρόδο και Νίσυρο. Τι συγκίνηση, τιμή και χαρά να τραγουδήσω μαζί με την αγαπημένη μου χορωδία στους κήπους της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης παρουσία του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου. Επίσης, αξέχαστη ήταν η συναυλία του Cosmos FM στο Town Hall με τον αείμνηστο Γιάννη Μαρκόπουλο, που μου ζήτησε κυριολεκτικά επί σκηνής να τραγουδήσω το τραγούδι «Πέρα από τη θάλασσα», όταν η κ. Λαβίνα αισθάνθηκε αδιαθεσία. Πολύ μεγάλη στιγμή για μένα. Η συναυλία του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού «Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη», όπου τραγούδησα σόλο πρώτη φορά μπροστά σε τόσο μεγάλο κοινό 1000 ατόμων, την «Μαρίνα» του Μίκη Θεοδωράκη. Μετά ακολούθησαν τόσες αξιόλογες συναυλίες αφιερώματα του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού. Μία από τις μεγάλες στιγμές μου, ως μουσικοπαιδαγωγός, ήταν η προετοιμασία και διεύθυνση της χορωδίας του σχολείου του Καθεδρικού Ναού να τραγουδήσει με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη στο Skirball Centre of NYU. Επίσης, είχα τη μεγάλη χαρά της προετοιμασίας και διεύθυνσης της νεανικής χορωδίας της Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας για να τραγουδήσει στη συναυλία με την Μαρία Φαραντούρη στο Skirball Center του NYU.

Σημαντική στιγμή ήταν και η πρώτη εμφάνισή μου ως ηθοποιός στην Ελλάδα. Λίγες μέρες αφού ήρθα στην Αθήνα, με κάλεσε η Κατερίνα Αλεξάκη, ηθοποιός/σκηνοθέτης να την αντικαταστήσω λόγω ασθενείας στο Camp 22, σε μια παράσταση με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του θεατρικού οργανισμού Artika, που θα παιζόταν στη Δράμα, στο φεστιβάλ Εγνατία. Εμαθα τον ρόλο κυριολεκτικά σε μια μέρα οδεύοντας προς Δράμα.

Γιατί αγαπάς το θέατρο και πώς σε βοηθάει στη ζωή σου;

Αγαπώ το θέατρο για πολλούς λόγους. Πάνω στη σκηνή μπορώ να υποδυθώ έναν άλλο χαρακτήρα, να ζήσω έντονα συναισθήματα και να μοιραστώ με το κοινό μια μοναδική εμπειρία. Ειδικά για την κωμωδία, που ευχαριστιέμαι πολύ να παίζω, γιατί μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να γελούν, χαίρομαι διπλά.

Επίσης, μέσα από τα θεατρικά έργα ανακαλύπτω τις διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης ψυχολογίας, την ιστορική στιγμή που γράφτηκε ένα έργο και πώς έβλεπαν την ζωή, και καθημερινότητα, οι χαρακτήρες. Αλλάζω κοστούμια, ρόλους, περούκες και μαθαίνω πολλά για τον εαυτό μου. Το θέατρο για μένα είναι μια συνεχής πρόκληση και μάθηση. Η προετοιμασία για μια παράσταση είναι για μένα μια ευκαιρία να μάθω και να αναπτύξω νέες δεξιότητες, να γνωρίσω, να συνεργαστώ με άλλους καλλιτέχνες και να εξερευνήσω καινούργιους κόσμους. Και σε κάθε παράσταση προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη και να μην επαναπαύομαι στις ευκολίες μου. Το θέατρο με ενθουσιάζει.

Τι θα ήθελες να ερμηνεύσεις ιδανικά;

Ιδανικά θα μου άρεσε πολύ να παίζω σε μουσικό θέατρο, επιθεώρηση και στην κωμωδία. Με ενδιαφέρει πολύ το μουσικό θέατρο που συνδυάζει την πρόζα και το τραγούδι. Αλλά όποιο ρεπερτόριο μου εμπιστευτούν και πιστέψουν ότι μπορώ να ανταποκριθώ, θα το κάνω.

Τι στόχους έχεις βάλει τώρα που επαναπατρίστηκες;

Δεν βάζω μεγαλόπνοους στόχους. Με ενδιαφέρει να έχω μια δημιουργική καθημερινότητα, να βρίσκομαι σε καλή φόρμα, να μελετάω, έτσι ώστε μόλις εμφανιστεί μια ευκαιρία να την «αρπάξω» που λέμε. Συνεχίζω την επιμόρφωσή μου με σεμινάρια για το θέατρο, με μαθήματα υποκριτικής στην κάμερα, μαθήματα μουσικής και πάει λέγοντας.

Τι σου λείπει από τη Νέα Υόρκη;

Μου λείπει η καθημερινότητά της, η ενέργειά της. Eκτός από μια πραγματική πόλη, είναι «Ιδέα» η Νέα Υόρκη. Αν να τα καταφέρεις στη Νέα Υόρκη μπορείς να τα καταφέρεις οπουδήποτε, όπως λέει και το τραγούδι «New York New York». H Νέα Υόρκη είναι ένα όνειρο που όποτε βρίσκω χρόνο μπορώ να επισκεφτώ μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Θα ήθελα να αποχαιρετίσεις τους ομογενείς αναγνώστες μας και θεατές σου που σε αποθέωσαν στην παλιά σου γειτονιά, με ένα τραγούδι.

Αφιερώνω το μια «Θάλασσα σμαράγδια μ’ αγάπη κι ήλιο κεντημένα» σε όλους τους ομογενείς που προσπαθούν και καταφέρνουν να κρατούν ζωντανή την Ελλάδα, εκτός των συνόρων. Με κάθε τους πράξη μου υπενθύμιζαν διαρκώς ότι είμαι Ελληνίδα, μέλος της οικογένειάς τους και με περιέβαλαν όλα αυτά τα χρόνια με μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά. Αισθάνομαι διά βίου συγκίνηση, ευγνωμοσύνη, σεβασμό και αγάπη για όλους.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

Η Αλεξάνδρα Σκένδρου έχει λάβει μέρος σε παραστάσεις πρόζας, ενδεικτικά, με το Eclipses Group Theater New York «Δεν πληρώνω δεν πληρώνω» Ν. Φο, «Ο επιθεωρητής» του Ν. Γκόγκολ, «Ηρακλής, αναζήτηση ενός ήρωα», «Γάμος αλά Ρωσικά» Α. Τσέχωφ, με το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού Νέας Υόρκης «Γιοι και Κόρες» του Γ. Καλαβριανού, «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη» παραμύθια/θρύλοι της ελληνικής παράδοσης, «Φτυστός ο μακαρίτης» Π. Φυλακτάκη.

Εχει συμμετάσχει σε θεατρικά αναλόγια, όπως The Greek Play Project New York στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης του EGTNY (2018-2019) «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός», Ρέππα-Παπαθανασίου, «Το τυφλό σημείο», Γ. Μαυριτσάκη, «Εν Χορώ» Δ. Δημητριάδη, J. Merlo’s «Athens in the Half Shell» στο La Guardia Performing Arts Center.

Εχει συμμετάσχει στις παραγωγές (ειδικευόμενη, βοηθός παραγωγής, ομάδα δημιουργικού): Shelter in Love, The Greek Play Project New York at NYU (2018-19), Ηρακλής, αναζήτηση ενός ήρωα στο LPAC και στο Abrons Arts Center, Αγαμέμνων στο La MaMa ETC με το EGTNY, Between the Seas Festival στο Wild Project-NY και στον χώρο Baumstrasse στην Αθήνα.

Ηταν παραγωγός στις συναυλίες «Αφιέρωμα στη Maria Callas» στο Queens Theater in the Park, «Τραγούδια για τα Σύννεφα και τη Βροχή» στο St Marks at the Bowery.

Η Αλεξάνδρα ασχολείται με την επικοινωνία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Eclipses Group Theater New York και άλλων θεατρικών οργανισμών και έργων. Επί σειρά ετών εργάστηκε ως μουσικοπαιδαγωγός και υπεύθυνη του μουσικού σχολείου της Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας, καθώς και ως μουσικοπαιδαγωγός στα ημερήσια σχολεία, της Μεταμόρφωσης στην Κορώνα, Αγίου Νικολάου – William Spyropoulou στο Flushing και του Καθεδρικού Ναού στο Μανχάταν.

«Το Μαγικό Κλειδί»

Λίγα λόγια για την παράσταση «Το Μαγικό Κλειδί», βασισμένο στο παραμύθι της Πηνελόπης Δέλτα «Η Καρδιά της Βασιλοπούλας»

Παιδική σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη – Χριστίνας Κουλουμπή στο Θέατρο «Κιβωτός» Κυριακές 11:15 π.μ. & 3:00 μ.μ.

Κείμενο: Κάρμεν Ρουγγέρη

Σκηνοθεσία: Χριστίνα Κουλουμπή – Κάρμεν Ρουγγέρη

Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή

Κίνηση – Χορογραφίες – Φωτισμοί: Πέτρος Γάλλιας

Μουσική σύνθεση – Ενορχήστρωση – Video Art: Αντώνης Δελαπόρτας

Στίχοι και Επιλογή τραγουδιών: Ανδρέας Κουλουμπής

Διδασκαλία – Προσαρμογή τραγουδιών: Ελένη Ζιώγα

Βοηθός ενδυματολόγου – σκηνογράφου: Γιώργος Τρικαλιώτης

Τα κοστούμια μας έχει φτιάξει η Αδαμαντία Νίκη Θάνου

Υποδοχή – Ταμείο: Κατερίνα Μπανασάκη

Διεύθυνση παραγωγής: Ελένη Καρτάση

Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά): Ειρήνη Αρβανίτη, Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Μαρία Καμακάρη Χριστίνα Κουλουμπή, Γιάννης Νικολάου, Αλεξάνδρα Σκένδρου Νεκτάριος Φαρμάκης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΘΗΝΑ. Eφυγε την Κυριακή από τη ζωή ο γλύπτης και εικαστικός Γιάννης Μαρκαντωνάκης σε ηλικία 72 ετών, έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη χανιώτικη κοινωνία και την Κρήτη ολάκερη.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ