GR US

«Στην κουζίνα ενός συγγραφέα - Ενα ποίημα μαγειρικής και αγάπης» του Κωνσταντίνου Γυπαράκη

Εθνικός Κήρυξ

Ο Κωνσταντίνος Γυπαράκης.

Η αγάπη του για την μαγειρική, τη λογοτεχνία και τη μουσική τον ώθησαν να γράψει το βιβλίο με τίτλο «Στην κουζίνα ενός συγγραφέα - Ενα ποίημα μαγειρικής και αγάπης», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές». Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Γυπαράκη, ο οποίος σπούδασε Νομικά, και όπως λέει ο ίδιος, «δεν είμαι μάγειρας, αλλά ένας άνθρωπος που λατρεύει τη μαγειρική».

Κύριε Γυπαράκη, πρόσφατα κυκλοφόρησε το καινούργιο σας βιβλίο από τις εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές», με τίτλο «Στην κουζίνα ενός συγγραφέα -Ενα ποίημα μαγειρικής και αγάπης». Κάθε χρόνο κυκλοφορούν άπειρα καινούργια βιβλία. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσθέσει το δικό σας βιβλίο; Για ποιο λόγο κάποιος να το επιλέξει για να το διαβάσει;

Πιστεύω στους κόκκους άμμου, μ' αρέσουν, εξ ου και προσπαθώ να φτιάξω κι εγώ γιατί έτσι γίνομαι παραλία ή δημιουργός για την οικοδόμηση αρχιτεκτονημάτων. Διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο μου επιλέγει μ' έναν τρόπο να γίνει και ο ίδιος μέρος μιας παραλίας με ξαπλώστρα λέξεις από παφλασμούς κυμάτων μέσα σ' ένα τηγάνι ή μια κατσαρόλα.

Επιλέξτε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο που να εκφράζουν αυτό που θέλετε να μεταδώσετε στους αναγνώστες, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν πιο εύκολα τον κόσμο του βιβλίου σας.

Από την συνταγή της κρεμμυδόσουπας

Θέλουμε έξι κρεμμύδια κόκκινα, στο μέγεθος μιας κλειστής παλάμης γυναίκας ερωτοχτυπημένης. Αυτά είναι πιο γλυκά, πιο πιασάρικα φιλιών, κάνουν σώμα με την προσδοκία, αφήνουν κατά μέρος την αψάδα των άσπρων και λειτουργούν ως καλός αγωγός των επιθυμιών πάσης φύσεως. Τα κόβουμε σε ροδέλες ποδηλάτου για ανώμαλο δρόμο. Σοτάρουμε σε μια κατσαρόλα όπου έχουμε βάλει λαδάκι και μια ιδέα λείπεις εσύ βούτυρο. Χαμηλή φωτιά, όπως το φιλί στο πάνω χείλος της, κι ανακατεύουμε αργά με ρυθμό που υπαγορεύει το κάτω χείλος αδημονώντας. Μετά από λίγο, θα μαζευτούν τα λιπαρά στην κατσαρόλα, διεκδικώντας την παρουσία τους εις βάρος της γλύκας του κορμιού της. «Με λες χοντρή;». Θα σαλτάρει λίγο αλλά εδώ παίζει άσμα θα σου κλείσω το στόμα με χίλια φιλιά. Αφαιρούμε το λίπος. «Οχι κουκλάρα μου!» που λέει ο λόγος μαγειρικής. Ρίχνουμε ένα ποτήρι κρασί λευκό, ένα Riesling. Τσιγκουνιές τώρα; Ασε που το πρόσωπο θα δει εισαγωγής και θα ηρεμήσει κομμάτι.

Από την συνταγή για ρεβιθοκεφτέδες

Θα ήμουν 12 χρονών. Εκτη Δημοτικού. Η αδερφή μου τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη. Ημασταν κι οι δύο πρωινοί στο σχολείο. Στην επιστροφή στο σπίτι διαπιστώσαμε ότι η μάνα είχε φτιάξει ρεβίθια. Πάλι. Η αδερφή μου έκανε μια αποστροφή όπως ένα πράμα ο Τρότσκι όταν αντιστάθηκε στην γραφειοκρατία του κόμματος και τον έστειλαν στην Σιβηρία. «Μην πας», της φώναξα, «θα στρώσουν τα πράματα»! Θυμήθηκα την μάνα μου και πώς έφτιαχνε τον πουρέ. Αφού έβραζε τις πατάτες και τις ξεφλούδιζε τις έβαζε σ' έναν διακορευτή. Δεν μπορεί, σκέφτηκα, δεξιός είναι αφού διακορεύει αλλά εδώ έχουμε θέμα με την επανάσταση και το προτσές. Πήγα στην κουζίνα και βρήκα αυτό το δεξιό εργαλείο, όργανο των καπιταλιστών, και του εξηγήθηκα. Θα κάνεις αυτό που θέλω αλλά μετά δεν με ξέρεις δεν σε ξέρω! Δεν απάντησε. Θυμάμαι η μάνα έβαζε τις βρασμένες πατάτες στο εργαλείο, συμπίεζε το περιεχόμενο κι από το ξεδοντιασμένο στόμα του έβγαινε πουρές. Αααα! Αυτό έκανα κι εγώ. Εβαλα στραγγισμένα τα ρεβίθια, τα συμπίεσα και προέκυψε πουρές από ρεβίθια! Μεγαλείο εμπνεύσεως!

Πιστεύετε ότι είναι η συγγραφή στάση ζωής; Είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει ως άνθρωπο και επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής σας;

Οποιαδήποτε συμπεριφορά ενός ανθρ

Εθνικός Κήρυξ

ώπου δεικνύει μια στάση ζωής επομένως μ' έναν τρόπο η συγγραφή είναι κι αυτή μια στάση ζωής, αλλά προσπαθώ να συμπεριφέρομαι αεικίνητα, δεχόμενος ως λεωφορείο την ζωή μου, η οποία κάνει στάσεις για να επιβιβάσει ή να αποβιβάσει ανθρώπους.

Αυτό που κάνετε στο βιβλίο σας είναι όντως πρωτότυπο και δύσκολο. Προσπαθείτε να συνδυάσετε τη λογοτεχνία με την τέχνη της μαγειρικής. Είναι όντως δύσκολο; Γιατί αποφασίσατε να εκφραστείτε συγγραφικά με αυτόν τον τρόπο;

Η λογοτεχνία είναι αυτή καθαυτή μαγειρική. Τα υλικά της είναι συγκεκριμένα και διαθέσιμα στον οποιονδήποτε. Οι λέξεις. Ο τρόπος που κάθε ένας άνθρωπος τις τοποθετεί σ' ένα κείμενο είναι αυτός που τελικά θα τον καταστήσει λογοτέχνη κι ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στην μαγειρική. Δύσκολη είναι η ζωή κι επομένως ότι συμπεριλαμβάνεται στον κύκλο της. Η απόφαση δεν ήταν δική μου, με οδήγησε εκεί το σύμπαν της μουσικής, της ποίησης και της ζωγραφικής.

Θεωρείτε ότι το βιβλίο μπορεί να το δει κάποιος και σαν ένα οδηγό με συνταγές μαγειρικής;

Είναι ένας οδηγός με δίπλωμα αποκτηθέν άνευ σπουδών κι επομένως άνευ εξετάσεων και συνιστώ στους επίδοξους μάγειρους να πάνε σε σχολείο, Γυμνάσιο, Πανεπιστήμιο προκειμένου να πάρουν ολοκληρωμένες γνώσεις.

Είσαστε από εκείνους τους συγγραφείς που πάντοτε κουβαλάνε μαζί τους ένα μπλοκάκι για να καταγράφουν άμεσα κάθε καινούργια ιδέα;

Η έμπνευση είναι μια δοκιμασία ισορροπίας στο τεντωμένο σχοινί της καθημερινότητας. Κι εκεί έξω, στην καθημερινότητα, ένα μπλοκάκι δεν επαρκεί για να ισορροπήσεις. Οφείλεις να είσαι εφοδιασμένος με αποφασιστικότητα, θάρρος, τόλμη και παρρησία. Οχι, δεν έχω μπλοκάκι.

Την τελευταία χρονική περίοδο όλος ο κόσμος έχει χτυπηθεί από ένα πρωτοφανές ξέσπασμα πανδημίας και ζούμε καταστάσεις που ούτε τις φανταζόμασταν. Η καραντίνα του πληθυσμού σχεδόν σε όλο τον πλανήτη είναι κάτι το πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία. Εσείς πώς ζείτε όλη αυτή την κατάσταση; Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πιστεύετε ότι η λογοτεχνία μπορεί να δώσει ελπίδα στους ανθρώπους και να εκφράσει τα προβλήματα τους;

Οπως όλοι μας ζω αυτή την κατάσταση, με την διαφορά ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να τροποποιήσω τις μεθόδους διαβίωσης προς το καλύτερο. Η λογοτεχνία ως μια μορφή τέχνης βεβαίως δύναται ν' αφουγκραστεί τα προβλήματα των ανθρώπων κι έχει αποδειχτεί ότι τα έχει καταφέρει περίφημα από γενέσεώς της. Η ελπίδα είναι κάτι διαφορετικό. Η λογοτεχνία από μόνη της δεν είναι ελπίδα όπως και κάθε μορφή τέχνης. Είναι συμπαντική διαδρομή.

Ελπίζουμε να μπορέσουμε σύντομα να οργανώσουμε Οψεις του Φανταστικού και να παρουσιάσετε το βιβλίο σας σε κοινό. Κάτι τελευταίο που θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας;

Να διαβάζουν, ν' ακούν μουσική, να μαγειρεύουν, να χαίρονται, να χαμογελούν και γενικώς να διάγουν βίον.

Πιάτα που ξεχωρίσαμε:

Ψαρονέφρι με Mahler

«...Το ψαρονέφρι είναι ένα κρεβατάκι που αν ξέρεις να το περιποιηθείς σου προσφέρει μια τερψιλαρρύγγια έκσταση, συγκρινόμενη μόνο με ένα αναπάντεχο φιλί δροσιάς, σε μια έρημο καύσωνα θλίψης. Φαγητό για αμετανόητους εραστές της ζωής κυμάτων εκπλήξεων…».

Αστακομακαρονάδα

«Ο αστακός είναι πονηρός. Δεν τον ξεγελάς εύκολα. Οπότε εμείς ξεκινάμε χοντροκόβοντας κρεμμύδι και σκόρδο. Τα τοποθετούμε στο τηγάνι μας και ρίχνουμε μια συννεφιά αλάτι πιπέρι από πάνω τους σε φάση 'Το φεγγάρι πάνω Θε μου'. Λίγο λάδι. Κουφάλα ο αστακός. Γνωρίζει ότι ακούμε Frank Zappa ή John Coltrane όταν μαγειρεύουμε, οπότε δεν ανησυχεί. Εχουμε βάλει Τόλη. Στα κλεφτά ρίχνουμε μια ιδέα ζάχαρη, σαν την μετάληψη ένα πράγμα, και μετά θυμάρι κι ανακατεύουμε. Ηρθε η ώρα του Μάκη, 'αν μου ζητήσεις να πεθάνω και να πάψω πια να ζω'. Ο αστακός μας είναι βλάκας, δεν καταλαβαίνει. Ισα ίσα που έχει έρθει στο τσακίρ κέφι. Κι εκεί απάνω η μαχαιριά τον έκοψε στη μέση. Πρόλαβε να πει 'γλυκά πονούσε το μαχαίρι'. Τόλης…»

Κρεμμυδόσουπα:

«Αντε τώρα να φανταστείς δεκαετίες πίσω ότι αυτό που έτρωγες μικρός, παραλλαγμένο βέβαια, ένεκα οι θεσμοί της ανέχειας, αποτελούσε must φαγητό after στο Παρίσι, πάσης φύσεως επαναστατών, στην κατεύθυνση του πλούτου. Τες πάντων. Θέλουμε έξι κρεμμύδια κόκκινα, στο μέγεθος μιας κλειστής παλάμης γυναίκας ερωτοχτυπημένης. Αυτά είναι πιο γλυκά, πιο πιασάρικα φιλιών, κάνουμε σώμα με την προσδοκία, αφήνουν κατά μέρος της αψάδα των άσπρων και λειτουργούν ως καλώς αγωγός των επιθυμιών πάσης φύσεως. Τα κόβουμε σε ροδέλες ποδηλάτου για ανώμαλο δρόμο…».

Ούτε λίγο ούτε πολύ 82 ακόμα συνταγές σας περιμένουν για να χαθείτε στη μέθεξη των υλικών τους…

Πηγή: «Συμπαντικές Διαδρομές»