GR US

Απόστολος Μούντριχας: Υποστηρίξτε το ελληνικό κρασί

Εθνικός Κήρυξ

Το 1830 η οικογένεια Μούντριχα είχε ήδη στην ιδιοκτησία της 100 στρέμματα αμπελώνων στον Μύτικα. Ο παππούς Απόστολος, από τον οποίο πήρε το όνομά του ο Απόστολος Μούντριχας, φόρτωνε το γαϊδαράκι με τα κοφίνια γεμάτα σταφύλια, τα πάταγε στο πατητήρι που ήταν δίπλα στο σπίτι του και κάτω από την τωρινή κουζίνα του Οινοποιείου, ζύμωνε το κρασί του στις τσιμεντένιες δεξαμενές και το πούλαγε χύμα στην αγορά του Βόλου. Ο Νίκος Μούντριχας, πατέρας του Απόστολου, ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε και στήριξε τον γιο του, από το κλάδεμα του αμπελιού και την παραγωγή του κρασιού, τις πρώτες παραγγελίες, ήταν εκεί δίπλα του σε όλα. Το 1990 ξεκίνησαν με τον πατέρα του να δουλεύουν στους δικούς τους αμπελώνες και να εμφιαλώνουν κρασί. Τα τελευταία δέκα χρόνια δημιούργησαν και δεύτερο οινοποιείο, ένα διαμάντι, σε ένα από τα σπουδαιότερα μικροκλίματα για αμπέλια όλου του κόσμου, την Σαντορίνη. Από τότε μέχρι σήμερα η Avantis Wines κατάφερε να βρίσκεται ανάμεσα στα 20 καλύτερα οινοποιεία στην Ελλάδα, με 400 στρέμματα στην Εύβοια και 40 στην Σαντορίνη, με πάρα πολλά μετάλλια στους μεγαλύτερους διεθνείς διαγωνισμούς και εξαγωγές στην Ιαπωνία, την Κίνα, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Σουηδία, την Αμερική, τη Γερμανία.

Πόσο ζημιογόνος ήταν η πανδημία στα Avantis Wines;

Η πανδημία επέδρασε δραματικά σε εμάς. Δεν εχω κάνει εξαγωγές από τον Μάρτιο στην Αμερική, που ήταν για μας μια εξαιρετική αγορά. Η ζημιά μου μόνο από τις εξαγωγές, είναι πάνω από 150.000 ευρώ. Ότι περιορίζει την αυθόρμητη διασκέδαση, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στο κλάδο μας. Το κρασί είναι προϊόν ευημερίας, διασκέδασης και απευθύνεται σε ανθρώπους που βγαίνουν, διασκεδάζουν χαλαρώνουν. Οταν τα μέτρα μας φοβίζουν και μας απομακρύνουν, αυτό επιβαρύνει την καταστασή μας.

Πόσο προσβλήθηκε ο οινοτουρισμός σε εσάς;

Εθνικός Κήρυξ

Εμεις έχουμε μεγάλο επισκέψιμο κομμάτι και δουλεύουμε με γκρουπ. Στην Σαντορίνη έχουμε το Cellar Door που πέρυσι δεχτήκαμε γύρω στους 10.000 επισκέπτες, ενώ φέτος δεν θα δεχτούμε ούτε δυο χιλιάδες. Ιδίως στην Σαντορίνη που είχαμε μεγάλο αριθμό Αμερικανών, οι οποίοι το έχουν στην κουλτούρα τους να επισκέπτονται οινοποιεία και να αγοράζουν κρασιά.

Οι διαδικτυακές πωλήσεις δεν σας βοήθησαν;

Είχαμε αύξηση στις διαδικτυακές πωλήσεις, αλλά σε καμμιά περίπτωση αυτό δεν μπορεί να αντικαταστήσει την στέρηση από το κομμάτι της εστίασης. Είναι τελείως διαφορετική η ψυχολογία να αγοράσεις δυο κρασιά για το σπίτι σου και άλλο πράγμα να βγεις με μια παρέα έξω να διασκεδάσεις και να πιείς το αγαπημένο σου κρασί.

Πώς βλέπετε να εξελίσσεται το μέλλον στα οινοποιεία;

Από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος. Πανδημίες ο πλανήτης μας δεν είναι η πρώτη φορά που γνωρίζει. Πιστεύω ότι σε ένα η δυο χρόνια είτε με την εύρεση του εμβολίου, είτε την φυσική εξέλιξη του ιού, που θα περιοριστεί λόγω ανοσίας του πληθυσμού θα ξαναβρούμε μια ισορροπία. Στην κανονικότητα όμως πιστεύω ότι θα επιστρέψουμε σε βάθος τριετίας ίσως πενταετίας. Δεν θα γίνουν θαύματα ξαφνικά το 2021 να συνωστίζονται 500 άτομα μέσα σε ένα μπαρ.

Υπάρχει κάποια «στρατηγική» σωτηρίας;

Δυστυχώς, όταν είσαι παραγωγός, δεν μπορείς να πεις στα αμπέλια «σταματήστε να παράγετε». Η μορφή εμπορίου η δική μας δεν είναι τέτοια, που μπορείς να πεις …«δεν θα πουλήσω κρασί, άρα μην αγοράσω μπουκάλια». Σε μας προέρχεται από την φύση, είναι πρωτογενής τομέας, όπου είμαστε υποχρεωμένοι να καλλιεργούμε τα αμπέλια μας και να τα τρυγούμε».

Πείτε μας για τον τρύγο σήμερα

Εθνικός Κήρυξ

Ο τρύγος στα ποιοτικά κρασιά γίνεται πάλι χειρωνακτικά, όχι μηχανικά. Εμείς έχουμε στην Ελλάδα το «Ανάγλυφο» που ο τρύγος του γίνεται χειρωνακτικά στα τελάρα, τα οποία οδηγούνται στο οινοποιείο. Μετά μπαίνουν σε ψυκτικό θάλαμο, για να κατέβει η θερμοκρασία τους,κάτι που βοηθάει πολύ στην ποιότητα, γιατί όταν το φρούτο είναι σε χαμηλές θερμοκρασίες, δεν έχουμε οξειδώσεις ιδιαίτερες. Μετά πηγαίνουν στο πιεστήριο και πατιούνται, γίνεται διαχωρισμός της ρώγας από το στέρεο κομμάτι, το ξυλώδες. Η ρώγα πιέζεται ελαφρά με πιέσεις που δεν ξεπερνούν την μια ατμόσφαιρα, βγαίνει ο μούστος με φυσική ροή οδηγείται στις δεξαμενές, όπου εκεί πάλι υπάρχει ελεγχόμενη θερμοκρασία. Μετά, αν πρόκειται να καταναλωθεί άμεσα, θα σταθεροποιηθεί και θα μπεί σε μπουκάλι, αν πάλι είναι να πάει για παλαίωση, θα οδηγηθεί στο κελάρι με τα βαρέλια. Τα βαρέλια μας είναι δρύινα προερχόμενα από τη Γαλλία.

Γιατί η ανάπτυξη του ελληνικού κρασιού είναι δυσανάλογη με την ποιότητά του;

Δεν καταφέραμε ποτέ σαν Ελλάδα, να κάνουμε εθνικό Brand Name. Μεμονωμένα ένα ελληνικό κρασί, όσο μεγάλο και αν είναι, όποια βαθμολογία και να πάρει, δεν μπορεί να αλλάξει την εικόνα της χώρας. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει συλλογικά. Ο ξένος πρέπει να λέει «έχω στη κάβα μου ελληνικό κρασί» όπως λένε «πρέπει να έχω ένα Bordeaux η ένα Burgundy, η ένα Barossa Valey από την Αυστραλία η ένα Cavalli». Αυτό θέλει εθνική προσπάθεια. Τα τελευταία 30 χρόνια παρ' όλα αυτά, υπάρχει μεγάλη βελίωση στα κρασιά μας.

Ποια από τα κρασιά της «Avantis» μας προτείνετε να πιούμε;

Δύσκολη ερώτηση, αλλά θα έλεγα τον Ερυθρό «Αγιο Χρόνο» από την Εύβοια, που πήρε πλατινένιο μετάλλιο στο μεγαλύτερο διαγωνισμό κρασιού, που γίνεται στο Τέξας και την Αφουρα, παλαιωμένο λευκό από την Σαντορίνη, που έχει πάρει επίσης πλατινένιο από τον διαγωνισμό Decanter στην Αγγλία και 92% βαθμολογία από τον Robert Parker τον διάσημο κριτικό κρασιών στην Αμερική.

Τι μήνυμα θα στέλνατε στους ομογενείς;

Να μην μένουν μόνο σε μάρκες και γεύσεις που έχουν γνωρίσει, όταν έφυγαν από την Ελλάδα. Η χώρα μας εξελίσσεται πάρα πολύ στο κρασί και θα ήθελα να τους παρακαλέσω να ρίχνουν τη ματιά τους σε όλο το ελληνικό κρασί, όχι μόνο σε μάρκες που έμαθαν πριν 50 χρόνια. Να αγαπάνε, να στηρίζουν το ελληνικό κρασί και να ψάχνουν να βρίσκουν καινούρια μικρά κτήματα, που κάνουν πολύ ποιοτική δουλειά. Το ελληνικό κρασί δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το Γαλλικό, το Ιταλικό η το Αμερικανικό. Το επιβεβαιώνουν τα μετάλλια, που έχουν πάρει και οι κριτικές από διεθνώς αναγνωρισμένους κριτικούς.

(www.avantisestate.gr/ Nestor Imports/ Dionisos Imports)