Μνημόσυνο

ΜΑΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ

11082017 LEONARDOU MARIA
Τόπος καταγωγής
από τον Δαφνώνα Χίου
Εκκλησία
Ιερός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, 224 18th Street, Brooklyn, NY 11215
Ωρα μνημοσύνου
Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 10:00 π.μ.
Οι τεθλιμμένοι

Τα παιδιά
ΑΡΓΥΡΩ και ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΪΜΑΝΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ και ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
Τα εγγόνια
ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΚΟΥΪΜΑΝΗΣ
ΝΙΚΟΣ και ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ και ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΩ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
ΜΑΡΙΑΝΤΖΕΛΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
ΜΑΡΙΑ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
Τα 2 δισέγγονα
ΑΝΝΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ και ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
Τα αδέλφια
ΖΑΜΠΕΛΑ ΝΤΙΛΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ και ΚΑΤΙΝΑ ΣΙΔΕΡΑΤΟΥ
ΑΝΤΩΝΗΣ και ΖΑΜΠΕΛΑ ΣΙΔΕΡΑΤΟΥ, ΕΛΕΝΗ και ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΣΙΡΙΩΤΗΣ
Η συνυφάδα
ΔΗΜΗΤΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
Τα ανίψια, τα εξαδέλφια και οι λοιποί συγγενείς και φίλοι εδώ και στην Ελλάδα.

Ένα τραγούδι θα σας πω,
για να σας διαλαλήσω.
Πια ήταν η μητέρα μου,
θέλω να σας γνωρίσω.

Η μητέρα μου ήταν όμορφη,
μικρή και εργατική.
Για αυτό την διάλεξε ο πατέρας μου,
να έχουνε μαζί μια όμορφη ζωή.

Γεννήθηκαν και οι δυο τους,
στον όμορφο Δαφνώνα.
Εκεί που γνωριστήκανε,
εκεί και παντρευτήκανε.

Από τα ξημερώματα,
τους έβρισκε η νύχτα.
Τα χέρια πια δεν άντεχαν,
άλλη λύση όμως δεν είχαν.

Δούλευαν πολύ σκληρά,
πέρα για να τα βγάλουν.
Ζώα και αγρούς δούλευαν,
το μεροκάματο να κάνουν.

Ο Μιχάλης μας αρρώστησε,
τον πήγες στην Αθήνα.
Έγινε γρήγορα καλά,
γιατί τον φρόντιζες γερά.
Είδες και απόειδες πια,
πώς άλλο δεν πηγαίνει.
Για αυτό μας πήρες γρήγορα,
και στην Αμερική μας φέρνεις.

Άρχισε λίγο η ζωή,
να σου χαμογελάει.
Γιατί ήρθες στην Αμερική,
που χατίρι δεν χαλάει.

Ανήσυχο πνεύμα ήσουνα,
με δίχως ησυχία,
και γρήγορα ανέλαβες,
του θείου την πολυκατοικία.

Σπίτι δικό μας κάναμε,
και όλοι μέσα μπήκαμε.
Έτσι πέρναγε ο καιρός,
ωραίος και προοδευτικός.

Γρήγορα έσβησαν οι χαρές,
χωρίς προειδοποίηση,
στο άκουσμα το τραγικό,
πως ο αδελφός μου μας είχε αφήσει.

Ήταν ένα χρυσό παιδί,
που τον αγάπαγες πολύ.
Τον πρόδωσε η καρδούλα του,
και δεν άντεχε πια η ψυχούλα του.
Ξέρω μανούλα μου καλή,
πως ήταν δύσκολη στιγμή.
Γιατί δεν υπάρχει πια ζωή,
μάνα να χάνει το παιδί.

Δυο χρόνια αργότερα,
μας έφυγε και ο πατέρας.
Ήθελε λέει γρήγορα,
του γιού του να κάνει παρέα.

Σου κόστισε η απώλεια,
του αγαπητού μπαμπά μου.
Τον γύρευες καθημερινά,
γιατί ήταν το στήριγμα σου.

Παρηγοριά πια έβρισκες,
στα αγαπητά σου εγγόνια.
Που σε αγαπούσαν υπερβολικά,
και θα σε θυμούνται αιώνια.

Δόξα να έχει ο Θεός,
που σου έδωσε λίγα χρόνια.
Γάμους πρόλαβες να δεις,
από τρία σου εγγόνια.

Δόξα να έχει και η Παναγία,
παρόλα τα προβλήματά σου.
Το πάλεψες και γνώρισες,
τα δυο δισέγγονα σου.
Όλα αυτά μαζεύτηκαν,
και κλόνισαν την υγεία σου.
Για αυτό και χειροτέρευε,
η καθημερινότητά σου.

Η αδελφή μου και εγώ,
είμαστε πάντα κοντά σου.
Να φύγουμε δεν μας άφηνες,
γιατί είμαστε η παρηγοριά σου.

Μικροί και μεγάλοι σε είχαμε,
όλοι σαν πριγκιπέσσα.
Καθόσουν στην πολυθρόνα σου,
και έρχονταν όλοι μέσα.

Στο σπίτι πάντα ήθελες,
να έχεις και παρέα.
Ποτέ δεν ήσουν μόνη σου,
ως την τελευταία μέρα.

Σου πήραμε τις συνταγές,
Γιαγιά από το βιβλίο.
Τα ωραία ντολμαδάκια σου,
και τα ζυμωτά ψωμιά σου.

Μέναμε χρόνια πολλά μαζί,
σε αυτό εδώ το σπίτι.
Και τώρα η απουσία σου,
αρχίζει και μας λείπει.
Έβγαινες από την πόρτα σου,
καθόσουν στην καρέκλα.
Σου άρεσε ο κήπος μας,
και έλεγες «Ω, τι ωραία!»

Περνούσαν οι περαστικοί,
τους έλεγες ένα γεια σου.
Τώρα έκλεισε η πόρτα σου,
και έσβησε η καρδιά σου.

Πάντα σε φωνάζαμε γιαγιά,
και μας έλεγες να έχετε την ευχή μου,
αλλά εγώ θα φύγω γρήγορα,
να πάω να βρω το παιδί μου.

Δευτέρα πρωινό-μεσημεριανό,
ήτανε μέσα στο νοσοκομείο.
Δεν άντεξε πια η καρδούλα σου,
και μας είπες το μεγάλο αντίο.

Τα χαιρετίσματά σε όλους να πείς,
γονείς, αδέλφια, χωριανούς, συγγενείς.
Και να τους περιποιηθείς,
όπως όταν ήσουν στην ζωή.

Για αυτό αυτή την Κυριακή,
σας θέλουμε όλους εκεί.
Ένα κονιάκ να πιούμε,
και το συγχώριο να τις πούμε.

Ο γιός σου Αποστόλης
και η νύφη σου Καλλιόπη Λεονάρδου