x
 

ΑΠΟΨΕΙΣ

 Να είχα δυο ζωές

02 Φεβρουαρίου 2024

«Να ’χα δυο ζωές ,

από την αρχή να ξαναρχίσω,

κι όλα μου τα λάθη να τα σβήσω»

Ετσι εκφράζει γνωστό τραγούδι την επιθυμία που σε κάποια χρονική στιγμή μπορεί να περνάει από τον νου πολλών .

Αυτονόητη και φυσιολογική ίσως ευχή για τον άνθρωπο όταν αργά ή γρήγορα συνειδητοποιεί τη θνητή φύση του και τον εφήμερο χαρακτήρα της ζωής του.

Ομως, πέραν από την προφανή βιολογική αδυναμία εκπλήρωσης μιας τέτοιας ευχής, θα ήταν άραγε πραγματικά επιθυμητή μια άλλη ευκαιρία να ζήσουμε από την αρχή τη ζωή μας;

Η αλήθεια είναι ότι, όσο παράξενο και εάν ακούγεται, θα μπορούσαν να υπάρξουν αρκετές επιφυλάξεις.

Διότι λογικά, και εάν ακόμη αρχίζαμε πάλι την ζωή μας, θα το κάναμε με την ίδια προσωπικότητα, με τα ίδια χαρακτηριστικά, ελαττώματα και χαρίσματα που μας έδωσε η φύση.

Επομένως, εάν θυμηθούμε τον Καβάφη, «…η πόλη θα μας ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάμε τους ίδιους…».

Δηλαδή κι αν ακόμη μπορούσαμε να σβήσουμε όλα τα λάθη μας, πάλι θα αρχίζαμε την ζωή μας με τον ίδιο τρόπο, παρόμοια πορεία θα ακολουθούσαμε και παρόμοια λάθη θα κάναμε.

Εάν πάλι θα επιθυμούσαμε να αρχίσουμε με μια διαφορετική προσωπικότητα, ποιος άραγε θα μπορούσε να καθορίσει πώς θα έπρεπε να ήταν αυτή για να μας εξασφαλίσει την ποθητή ευτυχία και την ιδανική ζωή;

Αλλωστε, έστω και εάν μπορούσαμε να διαλέγαμε την απόλυτη διαφορετικότητα για να αποφεύγαμε όσα αρνητικά είχαμε βιώσει στην ζωή μας, πώς θα ήταν αυτή η νέα άλλη πραγματικότητα αφού θα έπρεπε ολοκληρωτικά να στερηθούμε και να ζήσουμε χωρίς όλα εκείνα που έχουμε μέχρι σήμερα αγαπήσει και με τα οποία έχουμε τόσο στενά και συχνά τρυφερά συνδεθεί;

Μήπως, λοιπόν, πέραν από τη ρομαντική και απραγματοποίητη ευχή του τραγουδιού, θα έπρεπε να δεχθούμε αυτή την ζωή που έχουμε σαν ένα δώρο και μια ευκαιρία μοναδική και ανεπανάληπτη, παράλληλα με την επιδίωξη να μειώσουμε όσο γίνεται τα αναπόφευκτα λάθη και να την απολαύσουμε όσο μπορούμε περισσότερο;

Μήπως, πάνω από όλα, αντί να αποζητάμε μια άλλη δεύτερη ευκαιρία να νοιώσουμε με πληρότητα αυτή τη μοναδική ζωή που μας δόθηκε και να τη χαρούμε και να την εκτιμήσουμε στο σύνολό της όσο γίνεται περισσότερο;

Παραφράζοντας τον Churchill (Τσώρτσιλ), να δεχθούμε τη φυσική τάξη μέσα στην οποία διαβιώνουμε.

Να απολαύσουμε τις χαρές, χωρίς υπερβολική γκρίνια για τις λύπες.

Να κατανοήσουμε ότι το φως και το σκοτάδι είναι αλληλένδετα.

Να κάνουμε πίστη μας ότι η ζωή είναι ανεπανάληπτη με καλές αλλά και κακές πλευρές που πρέπει να δεχόμαστε σαν ένα ενιαίο σύνολο.

Πάνω από όλα, να μπορούμε σε κάθε στιγμή της διάρκειάς της να εκτιμούμε τη μοναδικότητά της και να συμπεραίνουμε ότι το ταξίδι πράγματι αξίζει τον κόπο.

«Για μια φορά όμως …», όπως καταλήγει ο Churchill.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σε λίγα εικοσιτετράωρα συμπληρώνεται ένας ακριβώς χρόνος από τη νύχτα του φοβερού σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών κατά το οποίο έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ