GR US

Κόκοτας Δημήτρης: Η AHEPA είναι η καλοσύνη των ανθρώπων

Εθνικός Κήρυξ

Ο Δημήτρης Κόκκοτας (αριστερά) κατά τη διάρκεια της ιδιωτικής προβολής της ταινίας «Faith, Hope and Love» στο κινηματογραφικό συγκρότημα της AMC, στο Γουέστμπερυ.

Για τον Δημήτρη Κόκοτα, τον ύπατο αντιπρόεδρο της AHEPA, η κοινωνική συνοχή και η ομαδική δουλειά, σε συνδυασμό με την καλοσύνη και την θρησκευτικότητα, σαν βάσεις της προσωπικότητας των μελών, είναι η πανοπλία ενός οργανισμού, ο οποίος φιλοδοξεί να προσφέρει κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό έργο.

Αυτή η στάση ζωής, είναι η καθημερινότητα του Δημήτρη Κόκοτα, που γεννήθηκε στο Μπρούκλιν και κατάγεται από δυο μικρά χωριά έξω από το Θέρμο Τριχωνίδας, όπου οι γονείς του γνωρίστηκαν και έδεσαν τις ζωές τους.

Ενας νέος επιχειρηματίας, εργατικός, αισιόδοξος με ιδανικά και προοπτικές, κινείται απρόσκοπτα και άφοβα μέσα στην AHEPA, για να ενώσει τις φωνές των καλών Ελλήνων και φιλελλήνων και να εμποδίσει την μικρή Ελλάδα, με την γλώσσα, τον πολιτισμό και την θρησκεία της, να χαθούν μέσα στην δίνη του πολύχρωμου γαλαξία της αμερικανικής ηπείρου. Μπήκε μέσα στην οργάνωση, πριν 17 χρόνια, μετά από μια υπόσχεση που έδωσε σε έναν αγαπητό  οικογενειακό φίλο και μέλος της AHEPA, που επέμενε κατά καιρούς να τον φέρει στους κόλπους της.

Κύριε Κόκοτα πείτε μας πώς οργανωθήκατε στην AHEPA;

Ο θείος μου και μερικοί οικογενειακοί φίλοι ήταν στην AHEPA και επέμεναν να μπω στην οργάνωση, αλλά τότε δεν είχα καθόλου χρόνο να ασχοληθώ. Ενας άνθρωπος από αυτούς κάποια στιγμή μπήκε στο νοσοκομείο και όταν πήγα να τον δω, για να του δώσω κουράγιο και ελπίδα, του είπα «Βασίλη βγες εσύ από το νοσοκομείο και σου υπόσχομαι πως εγώ θα μπω στην AHEPA». Ο άνθρωπος αυτός, ο Βασίλης Κοκορός, βγήκε από το νοσοκομείο, αλλά δυστυχώς μετά από λίγο πέθανε. Η σύζυγός του, ήταν η δασκάλα μου στο απογευματινό ελληνικό σχολείο που πήγαινα και ήμασταν οικογενειακοί φίλοι.

Σήμερα είστε ύπατος αντιπρόεδρος. Από το χθες μέχρι σήμερα, φαίνεται πως άλλαξαν πολλά πράγματα...

Ναι αυτό είναι αλήθεια. Είχα ακούσει πολύ καλά λόγια από διηγήσεις φίλων και γνωστών για το έργο της AHEPA, αλλά ακόμα και τότε που οργανώθηκα, δεν είχα πολύ χρόνο να ασχοληθώ. Σκέφτηκα στην αρχή, «ας γραφτώ και δεν χρειάζεται να παρευρίσκομαι στις συναντήσεις συνεχώς και να χωθώ βαθειά  μέσα στην οργάνωση, ώστε να αναλάβω ευθύνες». Είχα αποφασίσει να πηγαίνω, όποτε μου το επέτρεπε η δουλειά μου, ώστε να καταλάβω και τι γίνεται. Αλλά συνέβη και σε μένα ό,τι συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο που έρχεται μέσα στην  οργάνωση και μιλήσει με κάποιον που είναι ήδη δραστήριο μέλος. Αναψε μια φωτιά στην καρδιά μου και από τότε εργάστηκα πολύ για να υπερασπιστώ και να προωθήσω τις αξίες της AHEPA. Εναν άνθρωπο, όταν τον κάνεις να νιώσει, έτσι δεν τον χάνεις ποτέ.

Τι σημαίνει για σας η AHEPA;

Για μένα η AHEPA είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά είναι «η καλοσύνη του ανθρώπου». Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσελκύσουμε τον κόσμο, ώστε να μάθει την ιστορία της AHEPA, το τεράστιο φιλανθρωπικό της έργο, τις αξίες για τις οποίες μάχεται, που είναι η φιλανθρωπία, η κοινωνική υπευθυνότητα, η εκπαίδευση, η ατομική και οικογενειακή επιτυχία. Αυτές τις βασικές αξίες τις κληρονομήσαμε από την Ελλάδα και προσπαθούμε να τις κρατήσουμε ζωντανές και όχι μόνο λόγια γραμμένα σε βιβλίο. Η AHEPA δίνει στους ανθρώπους που επιθυμούν να βοηθήσουν, την ευκαιρία να βοηθήσουν, είτε δίνοντας μέρος από τον χρόνο, το ταλέντο ή τα χρήματά τους. Ακόμα και αν δεν έχει τίποτα από αυτά κάποιος να δώσει, είναι αρκετά η καλοσύνη και το ενδιαφέρον του για ό,τι γίνεται σε μας. Εγώ από τα 34 χρόνια μου που μπήκα στην AHEPA, μπορώ να σας πω πως σήμερα, είμαι  καλύτερος άνθρωπος, από ό,τι ήμουν τότε.

Πώς νοηματοδοτείτε τον «καλύτερο άνθρωπο»;

Καλύτερος γίνεται ο άνθρωπος που αντιλαμβάνεται την έννοια της προσφοράς και του σεβασμού στον συνάνθρωπό του. Ο άνθρωπος που κατανοεί πως η   πείνα, η φτώχεια, η δυστυχία και η αρρώστια των άλλων είναι και δική μας ευθύνη και πρέπει να βοηθήσουμε να αντιμετωπιστεί. Καλύτερος είναι ο άνθρωπος που μαθαίνει να συνεργάζεται για το κοινό καλό, για να προωθεί τον πολιτισμό, την εξέλιξη και την πίστη στα ανώτερα ιδανικά.

Ανώτερα ιδανικά είναι και η πίστη και η πατρίδα μας. Πώς θα τα διατηρήσουμε αυτά σε μια Αμερική που τα αποχρωματίζει σταδιακά με την εξομοίωση των εθνοτήτων, των γλωσσών και των θρησκειών;

Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο με την γλώσσα και την θρησκεία μας, που  ζοριζόμαστε να κρατήσουμε τα πατροπαράδοτα ζωντανά και να τα βρούνε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Πιστεύω πως όλοι μας, είτε πιστεύουμε είτε όχι, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ενώσουμε τις φωνές μας και να  προστατέψουμε τον πολιτισμό και την θρησκεία μας από την απο-οικοδόμησή τους, που επέρχεται σαν ένα σαρωτικό κύμα επάνω μας από εχθρούς, που δεν έχουν απόλυτα σχηματοποιηθεί.

Πόσο έχουν αλλάξει οι γενιές των Ελλήνων μεταναστών;

Εχουν αλλάξει πολύ. Πριν 50 χρόνια αισθανόσουν υποχρέωση να προσφέρεις στην πατρίδα σου, να μάθεις την γλώσσα, να διατηρήσεις την θρησκεία σου. Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο να λέμε, «εγώ είμαι Ελληνοαμερικανάκι, αλλά αυτός είναι πιο Ελληνοαμερικανάκι από μένα». Οι παλαιότεροι είχαμε  τους γονείς και τους παππούδες μας, που έζησαν τον Β’ ΠΠ και ξέραμε από πρώτο χέρι τι πέρασαν. Τώρα τα παιδιά δεν ακούνε τέτοιες ιστορίες. Ο ρόλος της AHEPA είναι ακριβώς αυτός. Προσπαθούμε να κρατήσουμε αναμμένη την  φλόγα, για ό,τι σημαίνει Ελλάδα και να μην αφήσουμε τον Ελληνισμό να χαθεί ή να συντριβεί. Η Αμερική έγινε αυτό που είναι, από όλους εμάς τους μετανάστες της Γης, που δουλέψαμε σκληρά, για να ορθοποδήσει. Τώρα υπάρχουν άνθρωποι που δεν δέχονται την ιστορία του κάθε λαού και θέλουν να την ισοπεδώσουν. Αυτός είναι ο ρόλος ο δικός μας. Να μην επιτρέψουμε να συμβεί κάτι τέτοιο. 

Πείτε μας για το 99ο συνέδριο της AHEPA στην Αθήνα. Ποιες είναι οι προβλέψεις για την επιτυχία του;

Τα γεγονότα δείχνουν, ότι θα έχουμε ένα πολύ επιτυχημένο συνέδριο. Οι άνθρωποι με τον εμβολιασμό νιώθουν πιο ασφαλείς και δεν φοβούνται να ταξιδέψουν. Μέχρι στιγμής έχουν δηλώσει συμμετοχή γύρω στα 500 άτομα. Εχουμε ένα πολύ καλό οργανόγραμμα με κεντρικό θέμα μας, όπως γνωρίζετε,  τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, που δεν καταφέραμε να γιορτάσουμε στην Αμερική, λόγω της πανδημίας, και την επέτειο από τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21. Ερχόμαστε στην Αθήνα, για να γιορτάσουμε την Ελλάδα και να υποστηρίξουμε την Οικονομία της. Είναι σημαντικό, που ο εορτασμός αυτός γίνεται κατά την διάρκεια όλου του χρόνου, γιατί η Επανάσταση δεν περιορίστηκε μόνο σε μια μέρα. Ενα άλλο θέμα μας θα είναι η οργάνωση της επετείου της ίδρυσης της AHEPA, αλλά και της Αρχιεπισκοπής πριν 100 χρόνια  και θα συζητήσουμε πώς θα φέρουμε πάλι τα μέλη μας κοντά μας και τι μπορούμε να κάνουμε, ώστε οι άνθρωποι να βγουν πάλι από τα σπίτια τους, πώς να υποστηρίξουμε τις εκκλησίες και τις κοινότητές μας που ήταν κλειστές τόσο καιρό. Η AHEPA πρέπει να βρίσκεται παντού και να στηρίζει, όποιον έχει ανάγκη.