GR US

Γράμμα από το Λονδίνο: Πανδημία, διπλωμάτες και επιβίωση

Εθνικός Κήρυξ

Η ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο. Φωτογραφία: Sdrawkcab at English Wikipedia

ΛΟΝΔΙΝΟ. Για το ότι ο άνθρωπος για να επιβιώσει έχει φτάσει μέχρι το σημείο να γίνει ανθρωποφάγος, υπάρχουν πολλά ιστορικά ντοκουμέντα. Για το ότι σε αρκετές ελληνικές πρεσβείες και προξενεία, που αποτελούν βασικά εργαλεία της ομογενειακής πολιτικής της Αθήνας σε ολόκληρο τον Κόσμο, έχουν παρουσιαστεί επί κορωνοϊού περίπου παρόμοια κρούσματα συμπεριφοράς εναντίον των ομογενών, δεν ακούγεται τίποτα από τους βολεμένους υψηλόβαθμους διπλωμάτες, οι οποίοι προκειμένου να προστατεύσουν τον εαυτό τους εφαρμόζουν την απάνθρωπη πρακτική «ο θάνατός σου η ζωή μου».

Μετά από πάνω από 10 εβδομάδες διακοπής εργασιών λόγω κορωνοϊού, η πρεσβεία μας στο Λονδίνο εξυπηρετεί με συγκεκριμένα ραντεβού ελάχιστο αριθμό ομογενών στο στριμωγμένο χωροταξικά ισόγειό της, στο οποίο λειτουργεί το υποβαθμισμένο Προξενικό της Γραφείο.

Εκεί οι διοικητικοί υπάλληλοι, οι κλητήρες και το κατώτερο προσωπικό εργάζονται κυριολεκτικά στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο στο ίδιο γραφείο, ή σε πολύ μικρά γραφεία, με αποτέλεσμα την πλήρη αδυναμία τήρησης της επιβαλλόμενης απόστασης μεταξύ τους και μεταξύ αυτών και του κοινού. Εξαιτίας της στενότητας του χώρου κινδυνεύει η υγεία όλων, αλλά συγχρόνως είναι αδύνατον να προσφερθεί αποτελεσματική και ταχεία εξυπηρέτηση στον μεγάλο αριθμό των Ελλήνων ομογενών, επισκεπτών, φοιτητών, στρατεύσιμων και των Βρετανών που ασχολούνται με την Ελλάδα και έχουν παγιδευτεί στα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας λόγω της πανδημίας.

Την ίδια στιγμή, στο υπόλοιπο πολυώροφο κτίριο της πρεσβείας που βρίσκεται σε μία από τις αριστοκρατικότερες περιοχές του Λονδίνου, όλοι οι κάθε είδους προϊστάμενοι και οι ευνοούμενοί τους, απομονωμένοι με ασφάλεια ο καθένας στο δικό του ευρύχωρο γραφείο και σε κενά διπλανά γραφεία, ασχολούνται με το πώς θα εξαναγκάσουν με διάφορα κόλπα, μάσκες, πλεξιγκλάς και γάντια, αλλά στην ουσία με απειλές και εκβιασμούς, το κατώτερο προσωπικό στο Προξενικό Γραφείο του ισογείου να ρισκάρει την υγεία του, προκειμένου οι ίδιοι, πάση θυσία, να μην έρχονται σε επαφή με τους ομογενείς επειδή φοβούνται ότι μπορεί να μολυνθούν από τον κορωνοϊό.

Οχι, δεν πρόκειται ακριβώς για ανθρωποφαγία στη μέση του ωκεανού ή στο Βόρειο Πόλο, αλλά για μια «υπηρεσιακά» επιμελώς καμουφλαρισμένη επικράτηση του ενστίκτου της επιβίωσης των προνομιούχων σε βάρος των κατώτερων ιεραρχικά συναδέλφων τους, αλλά και των ομογενών που επισκέπτονται το προξενείο της Ελλάδας, η οποία που έχει ανακηρυχθεί ως η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τον κρατικό της μηχανισμό.

Βαριές όμως οι κουβέντες μας. Δεν ισχύουν για όλους τους διπλωμάτες μας ανά τον κόσμο και οφείλουμε να τις τεκμηριώσουμε πλήρως.

Πριν καν μειωθεί επίσημα από τη βρετανική κυβέρνηση η αυστηρά μέχρι σήμερα τηρούμενη απόσταση ασφαλείας των 2 μέτρων μεταξύ των ανθρώπων για να αποφευχθεί η αναμετάδοση του κορωνοϊού, το Προξενικό Γραφείο μας στο Λονδίνο ανακοίνωσε την πολιτική της τήρησης απόστασης ενός μόνο μέτρου μεταξύ των υπαλλήλων και μεταξύ των υπαλλήλων και των ομογενών που το επισκέπτονται. Αυτό, εκτός του ότι διπλασιάζει τους κινδύνους μόλυνσης, στην πράξη είναι αδύνατον να εφαρμοστεί λόγω της στενότητας των χώρων του Προξενικού Γραφείου.

Η ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου προφανώς αντιγράφει αυτό που γίνεται σε άλλες χώρες και εφαρμόζει αυτό που υποστηρίζουν τα διάφορα πανίσχυρα λόμπι υπέρ της ελεύθερης αγοράς, τα οποία αναμένεται σύντομα να επιβάλουν την απόσταση του ενός μέτρου μεταξύ των ανθρώπων και στη Βρετανία.

Αποκρύπτει όμως επιμελώς ότι έχει στη διάθεσή του αλλά δεν αξιοποιεί επαρκείς, ευρύχωρους και ασφαλείς χώρους στους πάνω ορόφους του κτιρίου της, όπου οι κακόμοιροι υπάλληλοι του προξενείου και οι περιφρονημένοι ομογενείς μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους από ασφαλή απόσταση και χωρίς κίνδυνο από τον κορωνοϊό. Εμποδίζει παράλληλα έτσι στην πράξη την εξυπηρέτηση μεγάλου αριθμού ομογενών σε καθημερινή βάση, για να εκτονωθεί το πιεστικό αδιέξοδο των εκκρεμοτήτων και την ίδια στιγμή θέτει σε κίνδυνο τις ζωές των προξενικών υπαλλήλων, των ομογενών και των ηλικιωμένων και ευπαθών συγγενών και φίλων τους με τους οποίους έρχονται σε επαφή.

Ναι, η ανάγκη της επιστροφής στην οικονομική κανονικότητα και η άμεση διάσωση των θέσεων εργασίας αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη συνέχιση του πολιτισμού μας όπως τον ξέρουμε μέχρι σήμερα και συμφωνούμε με αυτήν 100%.

Ναι, να μειωθεί η υποχρεωτική απόσταση ασφάλειας μεταξύ των ανθρώπων από 2 σε 1 μέτρο, ή και λιγότερο ακόμη αν χρειάζεται, για το 60% του πληθυσμού όμως μόνο, που δεν έχει μεγάλο πρόβλημα, για να μπορέσουν να ανοίξουν οι καφετέριες, τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και όλα τα μαγαζιά, παρόλο που πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος να κολλήσει κάποιος τον κορωνοϊό.

Θα γνωρίζουμε τουλάχιστον έτσι ότι πρόκειται για δική μας συνειδητή επιλογή να πιούμε καφέ στην καφετέρια και όχι στο σπίτι, με αποτέλεσμα να ρισκάρουμε να κολλήσουμε τον κορωνοϊό και να μολύνουμε και το υπόλοιπο περίπου 40% του πληθυσμού που αποτελούν οι ηλικιωμένοι και οι ευπαθείς ομάδες.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο κορωνοϊός δεν ...μετανάστευσε στο φεγγάρι, αλλά ζει και βασιλεύει ανάμεσά μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αρμόδιοι αναμένουν νέα κρίση της πανδημίας μετά την τρέχουσα φυσιολογική υποχώρησή της λόγω της μέχρι πρόσφατα αυστηρής απομόνωσης των ανθρώπων και ότι πάνω από το 40% των μολυσμένων είναι ασυμπτωματικοί και δεν γνωρίζουν ούτε και οι ίδιοι ότι είναι φορείς του ιού.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι μέχρι να ανακαλυφθεί το πολυπόθητο εμβόλιο, αργά ή γρήγορα μπορεί να μολυνθούν με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο οι πάντες και αλίμονο στους αδύναμους που θα πεθάνουν.

Ετσι φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι αποτελεί δικαίωμα ελεύθερης επιλογής του καθενός μας η λήψη ή μη προστατευτικών μέτρων υπέρ της επιβίωσης των ηλικιωμένων και των ευπαθών ομάδων σε μια ελεύθερη αγορά και κοινωνία. Το δικαίωμα όμως αυτό της επιλογής μπορεί να επιτευχθεί μόνο στις συναλλαγές μας με τον ιδιωτικό τομέα, γιατί μόνο εκεί μπορούν να εφαρμοστούν οι ελεύθερες επιλογές.

Η επιλογή αυτή δεν υπάρχει όταν πρόκειται για κάτι που μας υποχρεώνει να κάνουμε το κράτος, όπως είναι οι ανανεώσεις των διαβατηρίων και κάθε άλλη γραφειοκρατική υπόθεση στα προξενεία μας.

Από τη στιγμή που το ελληνικό κράτος υποχρεώνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τους ομογενείς να συναλλάσσονται με τα προξενεία και τις πρεσβείες του, χωρίς να τους ρωτάει αν είναι ηλικιωμένοι και ευάλωτοι και τη στιγμή που δεν έχει φροντίσει τόσα χρόνια να εφαρμόσει την ηλεκτρονική εξ αποστάσεως εξυπηρέτηση, είναι υποχρεωμένο να φροντίσει για την καλύτερη δυνατή ασφαλή, άνετη και ταχεία εξυπηρέτησή τους.

Το στριμωγμένο προξενείο του Λονδίνου, οι μάσκες, τα γάντια και τα διαχωριστικά πλεξιγκλάς, στην πράξη αδυνατούν να σταματήσουν τη μετάδοση του κορωνοϊού σε περίπτωση βηξίματος, φτερνίσματος και κοντινής απόστασης. Η αντιμετώπιση της πανδημίας απαιτεί πρωτίστως σεβασμό στον άνθρωπο και όχι στο αξίωμα, στο βαθμό και στη θέση του κάθε υψηλόβαθμου δημοσίου υπαλλήλου.

Στο Λονδίνο, το προξενείο που λειτουργούσε κατά το παρελθόν ως Γενικό Προξενείο με πολλούς υπαλλήλους και υψηλόβαθμη διεύθυνση για να προσφέρεται εξυπηρέτηση VIP στην οικογένεια του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου και στους φίλους του εφοπλιστές, μετατράπηκε σε απλό Προξενικό Γραφείο όταν άρχισε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και η μαζική μετανάστευση των απλών Ελλήνων στη Βρετανία. Το αποτέλεσμα υπήρξε οικτρό.

Επιπλέον, η ύπαρξη ομογενών με ελληνικά διαβατήρια από τη Βόρειο Ηπειρο, την πρώην Σοβιετική Ενωση, τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη στη Βρετανία, συνεχίζει να αποτελεί, δυστυχώς, τη δικαιολογία ρατσιστών του υπουργείου Εξωτερικών για να μην αναβαθμίσουν το πολύπαθο προξενείο του Λονδίνου.

* Ο Γιώργος Χατζηιωάννου διετέλεσε Σύμβουλος Τύπου στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στις πρεσβείες Λονδίνου και Μόσχας.