GR US

Γράμμα από το Λονδίνο: Ποιος δίνει σημασία στους απλούς ομογενείς;

Εθνικός Κήρυξ

(Victoria Jones/PA via AP)

ΛΟΝΔΙΝΟ. Η οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας και ιδιαίτερα η πανδημία του κορωνοϊού, αποκάλυψαν ποιες οργανώσεις και ιδρύματα της Ομογένειας σε ολόκληρο τον Κόσμο εκπροσωπούν πραγματικά τους απλούς ομογενείς, ποια λειτουργούν ως «πρακτορεία» ελληνικών και ξένων επιχειρηματικών συμφερόντων και ποια χρησιμοποιούνται σαν «Δούρειοι Ιπποι» ξένων κυβερνήσεων για άσκηση πιέσεων στην Αθήνα.

Η άρνηση των ελληνικών κυβερνήσεων να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν το «πάρτι» εκατομμυρίων του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, αποκάλυψε επίσης τη σκληρή πραγματικότητα.

Οργανωτικά η Ομογένεια έχει σοβαρά προβλήματα και μόνο η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία και ελάχιστες εμβληματικές οργανώσεις και ιδρύματα έμειναν να λάμπουν σαν «φάροι» του Ελληνισμού στο εξωτερικό. Στα τελευταία συγκαταλέγονται τα ομογενειακά ΜΜΕ, με μοναδική στον Κόσμο ελληνική και αγγλική έκδοση και με ιστοσελίδες και στις δύο γλώσσες, την ημερήσια εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ», που εκδίδεται στις ΗΠΑ επί 105 συνεχή χρόνια και διαβάζεται διεθνώς.

Στην κρίσιμη για την Ελλάδα αυτή στιγμή, μια ομάδα διπλωματών που ασχολείται με τα συντεχνιακά συμφέροντα του κλάδου τους, εισηγείται στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη την υποβάθμιση της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, του «ομφάλιου λώρου» που συνδέει την Ομογένεια με την Πατρίδα. Για τους ίδιους ακριβώς συντεχνιακούς λόγους εισηγείται και την υποβάθμιση των στελεχών της Γ.Γ. Δημόσιας Διπλωματίας.

Στόχος της ομάδας αυτής, που ευτυχώς δεν εκπροσωπεί ολόκληρο το Διπλωματικό Σώμα το οποίο φιλότιμα και σεμνά υπηρετεί την πατρίδα, είναι να αποκόψει τις γέφυρες της Ομογένειας με την Ελλάδα και να οικειοποιηθεί τις αρμοδιότητες και τους προϋπολογισμούς των δυο Γενικών Γραμματειών, προκειμένου να αυξήσει τα προνόμιά της. Αν ήθελε πραγματικά να βοηθήσει την Ομογένεια θα μπορούσε να το κάνει άνετα μέχρι τώρα, αλλά δεν το έκανε.

Ελα όμως που για πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση και συγκεκριμένα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, σκύβει με πραγματικό ενδιαφέρον στα προβλήματα της Ομογένειας και για πρώτη φορά της προσφέρει την τεραστίων δυνατοτήτων ψήφο στις εθνικές εκλογές και την απαλλάσσει από την κατάρα της γραφειοκρατίας, με την ψηφιοποίηση όλων των δοσοληψιών της με το ελληνικό κράτος, τις πρεσβείες και τα προξενεία. Σήμερα η Ελλάδα θέλει να πλησιάσει τους απλούς, τους άσημους και γνήσιους ομογενείς και την ακολουθούν όλοι οι Ελληνες.

Απαίτηση όλων είναι να μην χρειάζεται να έχεις «μπάρμπα στην Κορώνη» για να σου βγάλουν εγκαίρως ένα διαβατήριο, ή ένα πληρεξούσιο, ή να μην σου κλέψει κάποιος άλλος τη σειρά γιατί τηλεφώνησε ο υπουργός κι ο βουλευτής. Αυτά τελειώνουν γιατί η Ελλάδα για πρώτη φορά δίνει το δικαίωμα στον απλό ομογενή να πει τη γνώμη του με την ψήφο του και να καταγγείλει διαβλητές συμπεριφορές.

Στο ιστορικό αυτό σταυροδρόμι των σχέσεων Ομογένειας - Ελλάδας, με την πρώτη να μπορεί πλέον να συμμετέχει άμεσα στις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις της δεύτερης, θα δείτε ξαφνικά κόμματα, φορείς και ελληνικά ΜΜΕ με απεριόριστη οικονομική δύναμη, να δείχνουν το δήθεν ενδιαφέρον τους για τους απλούς ομογενείς, ενώ δεν το έκαναν ποτέ στο παρελθόν. Στην προσπάθειά τους αυτή θα σκοντάψουν θέλουν δεν θέλουν και στον δυναμικό και ανεξάρτητο «Εθνικό Κήρυκα», που δημιουργήθηκε από απλούς ομογενείς ακριβώς για να μεταφέρει ανόθευτη τη φωνή τους προς κάθε κατεύθυνση.

Ας δούμε όμως δυο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, μια από την Ανατολή και μία από τη Δύση, για τη μέχρι τώρα μειονεκτική θέση του απλού και άσημου ομογενή.

Ξενοδοχείο η «Σοβιετία»

Στις 1 και 2 Σεπτεμβρίου 2006, ο ισχυρός φίλος του Κρεμλίνου και του ρωσικού Πατριαρχείου, βουλευτής στο κόμμα του Πούτιν στη Δούμα, από τα χωριά της Τσάλκας Γεωργίας στον Καύκασο και σήμερα μεγαλοπαράγων του ποδοσφαίρου, των μίντια και των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, Ιβάν Σαββίδης, μάζεψε τους προέδρους των ομογενειακών οργανώσεων των Δημοκρατιών της πρώην Σοβιετικής Ενωσης στο εμβληματικό ξενοδοχείο της νομενκλατούρας του κομμουνιστικού κόμματος της ΕΣΣΔ, «Σοβιετία», κοντά στις εφημερίδες «Πράβδα» και «Ρωσίσκαγια Γκαζέτα», βόρεια της Κόκκινης Πλατείας.

Σκοπός της συνάντησης ήταν η προετοιμασία της επικείμενης συνέλευσης στις 14-17 Σεπτεμβρίου 2006, στη Μαριούπολη Ουκρανίας, όπου θα αποφασιζόταν το καταστατικό της ίδρυσης της 5ης Περιφέρειας του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, με μέλη τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και πρόεδρο τον «κολλητό» του Ιβάν Σαββίδη, Βλαδίμιρ Κάισεφ, ο οποίος και διηύθυνε τη συνάντηση στο ξενοδοχείο «Σοβιετία».

Ο Κάισεφ, που τελικά «εξορίστηκε» στη θέση κυβερνήτη μιας απομακρυσμένης ρωσικής επαρχίας στην κεντρική Ασία, με παράξενο όνομα, ήταν την περίοδο εκείνη μαζί με τον Σαββίδη οι «διαχειριστές» ουσιαστικά της Ελλάδας για λογαριασμό της ρωσικής κυβέρνησης και του Ρωσικού Πατριαρχείου. Την περίοδο εκείνη ο Βλαδίμηρος Κάισεφ ήταν υφυπουργός Γεωργίας της Ρωσίας, με υπουργό τον Αλεξέι Γκορντίεφ, ο οποίος ήταν και ο εκπρόσωπος εκ μέρους της ρωσικής πλευράς στην επίσημη Μεικτή Διυπουργική Επιτροπής Ελληνο-Ρωσικής Συνεργασίας και ταυτόχρονα επίτιμος πρόεδρος του «Ελληνορωσικού Ιδρύματος Θεόδωρος Ουσακόφ», που οργάνωνε τις ετήσιες πολιτιστικές «επιθέσεις» φιλίας της Μόσχας στην Κέρκυρα.

Κανείς από τους προσκεκλημένους προέδρους δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση σε αυτά που πρότειναν οι Σαββίδης - Κάισεφ, τα οποία εγκρίθηκαν συνοπτικά παμψηφεί. Οι κακόμοιροι οι εκπρόσωποι των Ελληνο-Ρώσων ομογενών από τις υποανάπτυκτες τότε Γεωργία, Λευκορωσία, Λετονία, Καζακστάν, Αρμενία, Μολδαβία, Αζερμπαϊτζάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν κ.λπ. δεν τολμούσαν να ανοίξουν το στόμα τους και έμοιαζαν με νεοσύλλεκτους που τους έκαναν καψόνι... Ο γράφων, που ήταν παρών στη συνάντηση, δεν μπορεί να ξεχάσει τις εκφράσεις στα πρόσωπά τους όταν χειροκροτούσαν τους δύο ομογενειακούς ηγέτες!

Χρόνια αργότερα, στο Λονδίνο, βρήκαμε σε βιβλίο για τη Ρωσία την πληροφορία ότι το ξενοδοχείο «Σοβιετία» απετέλεσε μετά την πτώση του κομμουνισμού αρχηγείο γνωστών Ρώσων μαφιόζων διεθνούς εμβέλειας και ότι μπορούσες να μείνεις τζάμπα εκεί αν είχες τις σωστές διασυνδέσεις.

Το Σίτυ του Λονδίνου

Οπως όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν κάποτε στη Ρώμη, έτσι σήμερα όλοι οι δρόμοι των τραπεζικών και των υπουργών Οικονομικών οδηγούν στο

Λονδίνο.

Εκεί τα τελευταία 20 χρόνια οι ομογενείς και οι εξ Ελλάδος τραπεζικοί και οικονομολόγοι που εκπροσωπούν τις παγκόσμιες τράπεζες και επενδυτικούς οργανισμούς, μαζί με Ελληνες πολιτικούς και επιχειρηματίες, αποτελούν σημαντικούς «τροχονόμους» των οικονομικών εξελίξεων της Αθήνας.

Η κάθε ελληνική κυβέρνηση και ο κάθε Ελληνας επιχειρηματίας που αναζητεί ξένους επενδυτές, είναι υποχρεωμένοι να «συμβαδίσουν» με τις ελληνικές παρέες του Σίτυ, που έχουν οργανωθεί σε σύλλογο για να κάνουν καλύτερη «δημόσια διπλωματία» για τον εαυτό τους.

Στον ευαίσθητο αυτό χώρο στον οποίο θα έπρεπε να πρωτοστατούν οι διπλωμάτες μας, διείσδυσαν ιδιώτες λομπίστες, αγνώστων συμφερόντων, με σχέσεις «εκλεκτικής συγγένειας» με το Ελληνοβρετανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, τις πρεσβείες της Ελλάδας και της Βρετανίας, καθώς και τα ελληνοκεντρικά ινστιτούτα πρωτοκλασάτων βρετανικών πανεπιστημίων. Τελευταία έφτασαν στο σημείο να υποκαταστήσουν και το επίσημο ελληνικό κράτος και οργάνωσαν πανομογενειακή συνάντηση, με προσκαλεσμένους βέβαια οργανώσεις της αρεσκείας τους.

Η διάλυση της Ομογένειας όπως την ξέραμε και η αντικατάστασή της από πληρωμένους λομπίστες και εκπροσώπους αγνώστων συμφερόντων θα ήταν «βούτυρο στο ψωμί» του κάθε Ερντογάν, ολιγάρχη ή ξένου οικονομικού παράγοντα που επιβουλεύεται την Ελλάδα.

Σε όλα αυτά δεν συμμετέχουν οι δεκάδες χιλιάδες απλοί Ελληνες ομογενείς της Βρετανίας, αλλά ούτε και υπάρχουν ελληνικά ΜΜΕ που θα μπορούσαν να τους προτρέψουν να οργανωθούν καλύτερα. Μοναδική ελπίδα γι' αυτούς παραμένει ο νέος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτας, ο οποίος εθήτευσε νεαρός στο γραφείο του βουλευτή Μάικλ Μπιλιράκη στην Ουάσιγκτον και είναι έμπειρος στα οργανωτικά ζητήματα.

* Ο Γιώργος Χατζηιωάννου διετέλεσε Σύμβουλος Τύπου της Ελληνικής Μόνιμης Αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στις πρεσβείες μας στο Λονδίνο και στη Μόσχα.