x
 

ΑΠΟΨΕΙΣ

Προσκυνηματικό ταξίδι στην Κύπρο!

Ηταν πρωτόγνωρα τα συναισθήματά μου, όταν πρόσφατα είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ την Κύπρο. Την Κύπρο τη «θαλασσοφίλητη». Πλησιάζοντας για την προσγείωση αγνάντευα από το παράθυρό μου στο αεροπλάνο, τις κορυφές του Πενταδάκτυλου και το γαλάζιο της θάλασσας. Ηρθαν στο νου μου τα λόγια του Σεφέρη. «’Τ’ αηδόνια δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς στις Πλάτρες’. Ποιες είναι οι Πλάτρες; Ποιος γνωρίζει τούτο το νησί;».

Δεν θα γράψω για τις Πλάτρες, γι’ αυτό το όμορφο καταπράσινο από τα δένδρα κομμάτι γης. Είναι όμως για μένα χρέος, και ελάχιστος φόρος τιμής, αν θα μπορούσα να μιλήσω για το «νησί της Αφροδίτης». Το πολύπαθο νησί με τη μακραίωνη Ιστορία. Για ένα ολόκληρο μουσείο, μνημείο ιστορίας και πολιτισμού, με τις εκκλησίες και τα μοναστήρια! «Τούτα ούλα που έγιναν» είναι φωλιασμένα βαθιά στην ψυχή μου, συγκίνησαν και σημάδεψαν τη δική μου πορεία! Θα ήθελα όμως να μιλήσω και να αναδείξω μερικές υπέροχες φυσιογνωμίες, φιλίες και συντροφιές που με αγάπη συμβαδίζαμε μαζί να γνωρίσουμε τις «Πλάτρες».

Γράφω λοιπόν για έναν όμορφο κόσμο αγάπης και ζεστασιάς, για ένα «μύθο», τρέφοντας την ελπίδα ότι θα ξεπεραστεί η αχαριστία και η αγνωμοσύνη κάποιων υψηλόβαθμων ιερωμένων της Αρχιεπισκοπής Αμερικής της περιόδου 2005-2019. Θα αναδυθεί έστω και τώρα μέσα από τη λήθη «ευχαριστηριακή στάση και ανθρώπινη πνευματική διακονία», και να αναγνωριστεί η προσφορά του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, και γενικά της Κυπριακής Δημοκρατίας, για όλα όσα πρόσφερε, τη φιλοξενία και την επιμόρφωση των Ελληνοαμερικανών δασκάλων των Κοινοτικών σχολείων της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Από αριστερά, ο Δρ Μάριος Ευθυμιόπουλος, Αν. Καθηγητής Ασφάλειας και Στρατηγικής, η Δρ Αθηνά Μιχαηλίδου, υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας και ο Δρ Ιωάννης Ευθυμιόπουλος, πρώην Γενικός Διευθυντής Παιδείας Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Φωτογραφία: Ιωάννης Ευθυμιόπουλος

Aναλογιζόμενος το έργο του Γραφείου Παιδείας, και τη δραστηριότητά του για την πραγματοποίηση του επιμορφωτικού σεμιναρίου στην Κύπρο, αναρωτιέμαι γιατί το εκπαιδευτικό αυτό σεμινάριο δεν συνεχίστηκε, ώστε να δοθεί η ευκαιρία και σε άλλους δασκάλους να το παρακολουθήσουν τον Ιούλιο του 2019; Αντί να εκφραστούν ευχαριστίες στους θεσμικούς φορείς, στους συνεργάτες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του Πανεπιστημίου της Κύπρου, χαρακτήρισαν την παιδαγωγική αυτή μορφωτική διεργασία ως «διαρκείς διακοπές των δασκάλων». Μεγάλο ατόπημα… ειρωνεία… αν σκεφτεί κανείς ότι, σ’ όλα αυτά τα έξοδα και τις πάσης φύσεως δαπάνες για τους δασκάλους μας, ΔΕΝ συμμετείχε οικονομικά η Αρχιεπισκοπή και για όλη τη δεκαετία…

Χρειάζεται αυτογνωσία, αυτοκριτική και υψηλό αίσθημα ευθύνης για να καταλάβουν το λάθος. «Η μετάνοια διδάσκεται στην Εκκλησία μας». Αραγε με ποια κριτήρια χαρακτηρίστηκε το επιμορφωτικό σεμινάριο για τους δασκάλους «ως διακοπές στην Κύπρο»; Η έκφραση αυτή δείχνει παιδαγωγική άγνοια, ασέβεια, αγνωμοσύνη και αχαριστία για τους δασκάλους μας, οι οποίοι επιθυμούσαν και περίμεναν να παρακολουθήσουν το σεμινάριο αυτό. Αν θα έβλεπαν τα δακρυσμένα από συγκίνηση μάτια των δασκάλων μας κατά τη στιγμή του αποχωρισμού και της επίσημης επίδοσης των πιστοποιητικών τους μετά τη λήξη του επιμορφωτικού σεμιναρίου, ίσως τότε να καταλάβαιναν το λάθος του χαρακτηρισμού τους.

Δεν ξέρω, αν όσοι από τους λειτουργούς του Υψίστου που γνώριζαν το επιμορφωτικό σεμινάριο, θα μπορούσαν να αποδεχτούν αυτό τον χαρακτηρισμό, την αδικία! Η ιστορία της προσφοράς έχει διαρκές το αίσθημα της δικαιοσύνης, δεν παραγράφει και δεν παραλλάσσει τα γεγονότα. Γράφω όλα αυτά, χωρίς να αφήσω τον εαυτό μου να κάνει κάποιο «παραστράτημα» να πει κάτι το διαφορετικό. Δεν μηρυκάζω το παρελθόν, ούτε θα αφήσω το ρολόι του χρόνου να σβήσει όλα εκείνα που έγιναν και έγραψαν ιστορία! Νιώθω όμως την ανάγκη να λέγω την «αλήθεια γυμνή». Να μην εφησύχαζα, αν ύστερα από μερικά χρόνια δεν συναντούσα αυτούς που μας συμπαραστάθηκαν στην επιμόρφωση, να μεταφέρω την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και τις από καρδιάς ευχαριστίες των Ελληνοαμερικανών δασκάλων μας, που είχαν την ευκαιρία να λάβουν αυτό το «Θείο Δώρο».

Γεμάτος συναισθήματα και έντονες τις αναμνήσεις, βρέθηκα και πάλι στην «Κύπρο τη θαλασσοφίλητη που έταξαν για να θυμίζουν την Πατρίδα». Με πολλή χαρά και ιδιαίτερη συγκίνηση, πήρα το δρόμο και βημάτισα να φτάσω εκεί, εκεί που έπρεπε να φτάσω. Ενιωθα «μια ηθική εσωτερική παρόρμηση». Ηθελα να υλοποιήσω το δικό μου προσκύνημα. Στην ψυχή μου ένιωθα θρονιασμένες Αγιες μορφές, ένα Μουσείο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου. Εκεί για δέκα συνεχή χρόνια μας περίμενε ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου Χρυσόστομος, να μας ευλογήσει. Αγία σεπτή μορφή της Ιεροσύνης ο Μακαριώτατος, χαιρόταν να μιλά, να συζητά και να ακούει τους δασκάλους μας. Με αυτά τα συναισθήματα και τις όμορφες αναμνήσεις δρασκέλισα τα σκαλοπάτια της Αρχιεπισκοπής Κύπρου για να επισκεφθώ τον Μακαριώτατο κ. Γεώργιο. Στην είσοδο με περίμενε και με υποδέχτηκε ο π. Ιωάννης. Με χαμόγελο, ευγένεια και εγκαρδιότητα με καλωσόρισε και με συνόδευσε στο σαλόνι που θα συναντούσα τον Μακαριώτατο, τον Νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Γεώργιο. Η συγκίνησή μου μεγάλη, αφού είχα την εξαιρετική συντυχία να βρεθώ μετά από λίγα χρόνια στον γνώριμο χώρο της Αρχιεπισκοπής Κύπρου, να υποβάλλω τα σεβάσματά μου και να πάρω τις ευλογίες Του. Ηταν για μένα μια λύτρωση που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία, ως «Θείο Αγαθόν» να εκφράσω την ευγνωμοσύνη, τις ευχαριστίες στον Κύδιστον Ιεράρχη, εκείνων των δασκάλων που είχαν την εξαιρετική τύχη να παρακολουθήσουν το επιμορφωτικό σεμινάριο στην Κύπρο από το 2007 έως και το 2018.

Η υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Δρ Αθηνά Μιχαηλίδου και ο πρώην Διευθυντής Παιδείας Δρ Ιωάννης Ευθυμιόπουλος. Φωτογραφία: Ιωάννης Ευθυμιόπουλος

Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρόλο ότι εκείνη τη στιγμή είχε σοβαρό συμβούλιο, διέκοψε τη συνεδρίαση για να με δει. Είναι χαραγμένο στα μάτια μου το χαμόγελό Του και η γαλήνια πάνσεπτη μορφή Του. Ανθρωπος, Ιεράρχης, με υψηλή παιδεία και πνευματικό θρησκευτικό κάλλος. Με καλωσόρισε με εγκαρδιότητα και δέχθηκα ως «Θείο φωτισμό» τις ευλογίες Του. Ηταν μια ιστορική στιγμή, μια αληθινή πραγματικότητα η συνάντηση αυτή, με την Αγία Μορφή Του. Θα ήμουν ευτυχής, αν θα μπορούσα να γράψω μερικές σελίδες, ως ταπεινό αφιέρωμα για αυτά τα ανεκτίμητα. Ολα αυτά τα γεγονότα που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ζεστασιά, η αγάπη, η πνευματική προσφορά και το μεγαλείο της Κύπρου, γαληνεύουν και τονώνουν την ψυχή επαναφέροντας τις όμορφες εκείνες αναμνήσεις.

Από όσα έζησα μαζί με τους δασκάλους μας κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής μας «…αν είναι αλήθεια πως αυτό είναι ένα παραμύθι…» μέσα στην καρδιά μας έχουν μείνει οι εικόνες και μορφές που συγκίνησαν την ψυχή μας. Γράφω λοιπόν για να φέρω στο φως εκείνα, όσα είχα στη δική μου σκέψη. Είχα την εξαιρετική συντυχία να συναντήσω τους δυο εξαίρετους παιδαγωγούς του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Κύπρου, την Δρα Αθηνά Μιχαηλίδου και τον Ανδρέα Χαραλάμπους. Παιδιά και οι δυο από τα κατεχόμενα. Διώχτηκαν από τα σπίτια τους, από το χωριό Βασίλεια της Κερύνειας η Αθηνά, και από τον Καραβά ο Ανδρέας. Πήραν το δρόμο της προσφυγιάς και οι δύο κατά την τουρκική εισβολή του 1974, για να ζήσουν ελεύθεροι στη δική τους Πατρίδα. Με τους αξιόλογους αυτούς παιδαγωγούς συνεργαστήκαμε και εφαρμόσαμε προγράμματα διδασκαλίας προσαρμοσμένα για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση της Αμερικής. Με σπουδές και οι δύο σε διακεκριμένα Πανεπιστήμια Αγγλίας και Αμερικής συνεργάστηκαν με το Γραφείο Παιδείας της Αρχιεπισκοπής για πρώτη φορά το 2006-2007, ώστε να προετοιμάσουν για να πραγματοποιηθεί στη Λευκωσία το πρώτο παιδαγωγικά αξιόλογο πρόγραμμα επιμόρφωσης για την καλύτερη διδασκαλία της ελληνόγλωσσης παιδείας στα Κοινοτικά σχολεία της Ομογένειας. Χαίρομαι γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσω τα συναισθήματά μου, τις ευχαριστίες μου, στον Ανδρέα Χαραλάμπους, τον πρώην Γενικό Διευθυντή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου και τη μετέπειτα Γενική Διευθύντρια Αθηνά Μιχαηλίδου που τον διαδέχτηκε επάξια μετά την αφυπηρέτησή του. Ακόμη, ένιωσα ιδιαίτερη χαρά, γιατί μπόρεσα και συνάντησα την Δρα Αθηνά Μιχαηλίδου τώρα, ως Υπουργό Παιδείας. Η Κυπριακή Δημοκρατία την τίμησε για τα πεπραγμένα της, το έργο και τη μεγάλη προσφορά της γενικότερα, και της εμπιστεύθηκε αυτή τη σπουδαία νευραλγική θέση, αναθέτοντας το πηδάλιο του υπουργείου Παιδείας Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ηταν η επιβεβαίωση της επάξιας και ανεκτίμητης παιδαγωγικής της προσφοράς στο νευραλγικό και ευαίσθητο τομέα της Παιδείας. Ενιωσα λοιπόν ιδιαίτερη τιμή γιατί η απρόσμενη αυτή συνάντηση μας έδωσε τη δυνατότητα να θυμηθούμε και να ξαναζήσουμε όσα τότε δημιουργήσαμε με μεγάλη επιτυχία για την επιμόρφωση των δασκάλων των Κοινοτικών σχολείων της Αμερικής. Ηταν όμορφες οι στιγμές της συνάντησης. Μέσα σε συγκίνηση, ήρθαν στη μνήμη μας οι δυσκολίες και οι χαρές, οι επιτυχίες μιας δεκαετούς συνεργασίας και προσφοράς. Συνταιριάσαμε τότε με έναν κοινό σκοπό, για να κάνουμε πράξη αυτό που πιστεύαμε για τους δασκάλους μας.

Δεν μηδενίσαμε την Ιστορία, αλλά με άξιους επιλεγμένους συνεργάτες μας δημιουργήσαμε μέσα σε ένα καλλιτέχνημα, γυρεύοντας το στοιχείο εκείνο, το οποίο πρόδινε αξίες και έκφραζε συνέχεια με ευοίωνη προοπτική για τα παιδιά της Ομογένειας, τα παιδιά του Ελληνισμού. Με συνεργασία και στο πλαίσιο του αμοιβαίου σεβασμού, πετύχαμε να βελτιώσουμε τους τρόπους της παιδαγωγικής πρακτικής ώστε να μην «οστρακιστεί» η γλώσσα μας και οδηγηθεί η ελληνόγλωσση παιδεία μας σε μια περίοδο ιστορικής παρακμής. Είμαστε υπερήφανοι που δίπλα ο ένας στον άλλον συνεργαστήκαμε για έναν κοινό σκοπό. Θα θέλαμε όλοι εμείς, που είχαμε την εξαιρετική τιμή να γνωρίσουμε όλα εκείνα, όσα αγόγγυστα μας πρόσφερε, να ενώσουμε τις προσευχές μας, ώστε η αγάπη μας, οι ευχές μας και η σκέψη μας, να τη συνοδεύουν στο δύσκολο αλλά θεάρεστο έργο της. Είμαστε βέβαιοι ότι η πορεία της θα λαμπρύνει το έργο της, το οποίο θα είναι ένας παντοτινός δημιουργισμός, ένα αγώνισμα «θεραπεία ψυχής».

Οι δάσκαλοί μας, οι δάσκαλοι από την Αμερική ΣΑΣ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΠΟΛΛΑ», ΚΥΡΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕ, Σας εκφράζουν απέραντη ευγνωμοσύνη!

Δεν ξεχνούμε ότι «Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουν να κοιμηθείς στις Πλάτρες!».

Και εμείς …αποχαιρετιστήκαμε απλά, σαν «νά ’ταν να ξαναβρεθούμε και την επαύριο», στην «Κύπρο τη θαλασσοφίλητη, που έταξαν να μου θυμίζουν την πατρίδα……!!» να σας πούμε και να σας  υποσχεθούμε ότι… «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!»

* Ο Δρ Ιωάννης Ευθυμιόπουλος είναι πρώην Γενικός Διευθυντής Γραφείου Αρχιεπισκοπής (2005-2019)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Περίεργες συμπτώσεις συμβαίνουν στην κυβέρνηση Μπάιντεν.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Εκκλησία

ΒΟΣΤΩΝΗ. Εκλέχτηκε την Παρασκευή 17 Μαΐου 2024 από τη Σύνοδο του Φαναρίου, ο Επίσκοπος Σασίμων Κωνσταντίνος (Μώραλης) Μητροπολίτης Ντένβερ, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο και όπως είχε εξαγγείλει ο «Ε.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Είδε συγχωριανούς του, που τους κρέμασαν στους φανοστάτες της πλατείας της Καλαμάτας.

Πολιτισμός

ΑΘΗΝΑ. Σε μία λαμπρή τελετή με άρωμα Ελλάδας και Γαλλίας παραδόθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα το απόγευμα της Παρασκευής στην οικοδέσποινα των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων.

ΒΙΝΤΕΟ