Quo vadis educationem? (Πού πάει η Παιδεία;…)

Ο Διευθυντής Ελληνικής Παιδείας της Αρχιεπισκοπής Αμερικής Δρ. Ιωάννης Ευθυμιόπουλος. Φωτογραφία αρχείου «Ε.Κ.», Θεόδωρος Καλμούκος.

Πρόσφατα στον ημερήσιο Τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανακοινώθηκαν από αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας ότι «…επίκεινται ραγδαίες σαρωτικές αλλαγές…» στα βιβλία Ιστορίας και Μυθολογίας του Δημοτικού και του Γυμνασίου.

Με τις σαρωτικές αυτές αλλαγές σχεδιάζεται να αντικατασταθούν από την υπάρχουσα ύλη σπουδαία ιστορικά γεγονότα από την αρχαία Ιστορία, την Ιστορία της Επανάστασης και τη σύγχρονη Ιστορία.

Με άλλα λόγια, οι «πολιτικά εμπαθείς» και ανιστόρητοι της μηδενικής φιλοσοφίας προτείνουν να απαλειφθούν ιστορικά γεγονότα, τα οποία έχουν συγκινήσει τον ελεύθερο κόσμο ανά την οικουμένη.

Οι ενέργειες αυτές δεν πρέπει να αφήσουν αδιάφορους τους «πολίτες» αυτής της χώρας. Επιχειρείται εν όψει της κακώς εννοούμενης παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης των πάντων να εκλείψει η ευκοσμία και η αρετή της ελληνικής φυλής. Αν αντισταθείς ή αν εκφράζεις αγάπη για την πατρίδα σου, για την Ιστορία, τις Ορθόδοξες αξίες, τις πολιτιστικές παραδόσεις και τις δικές σου αρχές, τότε θα είσαι εθνικιστής και όχι δημοκράτης.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τους «κήνσορες» Ρωμαίους της εξουσίας ότι η δημοκρατία βασίζεται στην ευνομία, στην ελευθερία, την ισονομία και ισοκρατία, την ελεύθερη θρησκευτική συνείδηση, στις εθνικές πολιτισμικές παραδόσεις, στην ελεύθερη έκφραση και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οταν καταλύονται αυτά, τότε δεν έχουμε δημοκρατία αλλά οδηγούμαστε σε τυραννία. Η ιστορία, όμως, λέει ότι οι Ελληνες δεν δέχονται την τυραννία, γιατί μισούν τους τυράννους.

Η προσπάθεια να αλλοιωθεί η Ιστορία και οι ρίζες του Ελληνισμού με τη δημιουργία ενός νέου ιστορικού «μορφώματος» και την επιβολή ενός διαρκούς edictum βασισμένα στην Πραιτορική φιλοσοφία, θα πέσει στον Καιάδα.

Εύλογα τα ερωτήματα. Είναι αυτά ιδεολογήματα, κυήματα δημιουργίας μιας «νέας τάξης πραγμάτων» και ενός νέου δικαίου ή δίνονται δικαιοδοσίες να απονέμεται το honorarium σκοταδισμού και μηδενισμού της Ιστορίας του Ελληνισμού σ’ αυτούς που τα εισηγήθηκαν και θέλουν να τα επιβάλουν;

Ποιος θα είναι ο ιστορικός εκείνος που θα συνεργήσει και θα ταυτίσει την υστεροφημία του με την στρέβλωση της Ιστορίας για να χειραγωγήσει τις νέες γενιές στην πατριδοκαπηλία και τον σκοταδισμό;

Γιατί παραλείπονται τα ιστορικά εκείνα γεγονότα του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Καταστροφής της Σμύρνης, της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Αρμενίων, το Ολοκαύτωμα των Εβραίων στα Κρεματόρια;

Γιατί επιχειρείται να παραβλεφθεί η Αρχαία Ελληνική μυθολογία που θέλγει και γοητεύει μικρούς και μεγάλους με τα κατορθώματα των αρχαίων ηρώων;

Γιατί αποσιωπούνται τα γεγονότα της εισβολής της Κύπρου, το δράμα των αγνοουμένων και η κατοχή του βορείου τμήματος του νησιού;

Η απάλειψη πολιτικών, ιστορικών γεγονότων, όπως το ηρωικό ΟΧΙ των Ελλήνων το 1940 είναι τραγικό λάθος, αφού έχουμε ακόμη νωπές μαρτυρίες των πολεμιστών-ηρώων μας στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου.

Σε τι αποσκοπεί το «να διαγραφούν οι Περσικοί πόλεμοι, ο Χρυσός αιώνας του Περικλή, η Μακεδονική Δυναστεία με τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο» και πολλά άλλα; Η γραφίδα του ιστορικού θα στερέψει και δεν θα μπορεί να τα γράψει, γιατί θα θεωρηθεί ότι «ασελγεί» στον πολιτισμό και την ιστορία.

Ποιος θα δεχτεί να γράψει αυτό που λέγεται από «σύγχρονους ακαδημαϊκούς» ότι «η ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι μια φαντασία», ότι «ο Παύλος Μελάς ήταν σφαγέας και οι Μακεδονομάχοι ήταν τζιχαντιστές»;

Θα πρέπει να γίνει βίωμα όλων αυτών των «μικρών ιστορικά ανθρώπων» ότι τα γεγονότα της Ιστορίας, οι αρχές και οι αξίες του Ελληνισμού που δίδαξαν την οικουμένη, δεν σφαγιάζονται, δεν ακρωτηριάζονται και δεν παραποιούνται.

Κρίνεται άραγε σημαντικότερο να εισαχθούν στη διδακτέα ύλη, στο βωμό της παγκοσμιοποίησης, «ιστορικά γεγονότα όπως η εισβολή στο Ιράκ και η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, ο Ψυχρός πόλεμος και η ανατροπή των κομμουνιστικών καθεστώτων»;

Αν εσείς οι γνώστες, που «έγνων, αλλά ουκ έγνων…», στοχεύετε να αλλάξετε τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, υπάρχουν επιζώντες από τους ηρωικούς πολέμους που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν. Να σας καθοδηγήσουν και να σας αφηγηθούν για το ηρωικό εκείνο ΟΧΙ, την εισβολή στην Κύπρο, και για τους αγώνες της Μακεδονίας.

Η ιστορία είναι γνωστό ότι μαγεύει και δέχεται στην αγκαλιά της όσους την αγαπούν και δέχεται σαν αρετή όσους έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους.

Αν τελικά προχωρήσετε και φτάσετε σε εκείνο το φανταστικό μοντέλο το οποίο στοχεύετε, είναι βέβαιο ότι θα οδηγηθείτε σε μια νέα «θεία κωμωδία». Αν επιβάλλετε με τη δική σας «δεσποτεία» την επιθυμητή αλλαγή της Ιστορίας, θα οικοδομήσετε ένα νέο ευάλωτο και διάτρητο «πολιτειακό ιστορικό πλαίσιο».

Η νέα αποσπασματική μορφή μάθησης με τη χρήση φακέλων εκ μέρους των μαθητών που περιέχουν κεφάλαια όπως για παράδειγμα «η Παγκοσμιοποίηση, ή πληροφορίες από την εποχή της χούντας των Συνταγματαρχών, την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1992», σε τι θα στοχεύει;

Εισάγεται με αυτή τη μέθοδο μια νέα μορφή ειδικής «εκπαιδευτικής Πραιτοριανής πολιτικής», δίνοντας ως Ρωμαίοι άρχοντες πλήρεις ουσιαστικές δικαιοδοσίες στον τρόπο λειτουργίας του σχολείου.

Η παρεμβολή της ηγεμονικής -καθόλα δημοκρατικής συμπεριφοράς- με τις νέες μεθόδους «της χρήσης των φακέλων στη διδασκαλία των ιστορικών γεγονότων», ιδιαίτερα στην ελληνική Ομογένεια δεν κωδικοποιούνται, δεν επιβάλλονται και δεν διαφοροποιούνται με επιβολή παρόμοιων διατάξεων.

Για την ελληνική Ομογένεια, η ελληνική παιδεία στα κοινοτικά μας σχολεία ακολουθεί ένα δρόμο μοντέρνο, σύγχρονο και αληθινό. Πορεύεται με αρχές και αξίες, με την ωραιότητα της ελληνικής γλώσσας και την αρετή της ελληνικής φυλής μέσα στο πλούσιο περιβόλι του ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας.

Η ιστορία ενός λαού είναι οι ρίζες του, οι αξίες του, οι αρχές του και η εθνική του ταυτότητα.

Η προσπάθεια της αλλαγής στα ιστορικά γεγονότα, με τα οποία γαλουχήθηκε και μεγάλωσε ο Ελληνισμός, με άλλες σαθρές ηγεμονικές προτάσεις στην Παιδεία, θα αποτελεί στην ουσία μια de jure οριακή πραγμάτωση του τέλους μιας «τραγωδίας» ως πράξεως και ιδέας!!!

* Ο Δρ Ιωάννης Ευθυμιόπουλος είναι διευθυντής Παιδείας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *