x
 

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΘΥΜΑΜΑΙ: Δάκρυα και πόνος στον Μαραθώνιο Αγάπης

Κρύβει δάκρυα, πόνο και τραγωδίες ο σημερινός Μαραθώνιος Αγάπης, που οργανώνει το Ελληνικό Τμήμα του φιλανθρωπικού ιδρύματος Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ του Μανχάταν στο οποίο φιλοξενούνται καρκινοπαθή και άλλα παιδιά με σοβαρά νοσήματα, που έρχονται για θεραπεία από την Ελλάδα, την Κύπρο και από αλλού.

Θυμάμαι τον επτάχρονο τότε Γιώργο Μάνθιου, που ακολουθούσε τον κόσμο του Μαραθωνίου στο κέντρο της Ν. Υόρκης, καθισμένος στην κυλιόμενη αναπηρική του καρέκλα. Αλλοτε, την κινούσε μόνος με τα χέρια του προσπαθώντας να μη μένει πίσω. Αλλοτε, τον έσπρωχνε η μητέρα του, που δεν μπορούσε να κρύψει τα δάκρυά της, βλέποντας άλλους συνομηλίκους του γιου της, αλλά και τους μεγάλους να περπατούν με γέλια και γεμάτοι ζωή.

Θυμάμαι που είχα μιλήσει με τη μητέρα του. Ηταν συγκινημένη από τη βοήθεια της Ομογένειας η οποία, όπως κάθε χρόνο, είχε δώσει το παρών της στο Μαραθώνιο, ή Περπάτημα Αγάπης, όπως επίσης τον έλεγαν, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το ταμείο του ιδρύματος, αλλά και για να δηλώσουν την ηθική συμπαράστασή τους στα άρρωστα παιδιά που φιλοξενούσε το ίδρυμα και στους πονεμένους γονείς τους που τα συνόδευαν. Μερικές φορές τα παιδιά έμεναν μόνα τους. Η πονεμένη εκείνη μάνα, θυμάμαι ότι μου είχε πει: «Η Ομογένεια συμπαραστέκεται στα παιδιά που έρχονται εδώ για θεραπεία και δεν έχουν καμία οικογένεια, κανένα γνωστό και βρίσκουν εκτός από στέγη και κάποιους ανθρώπους στους οποίους μπορούν να στηριχτούν.

Θυμάμαι, επίσης, μια Ελληνοπούλα, που σπούδαζε υπομηχανικός στις Σέρρες και είχε έλθει από το Κιλκίς στη Ν. Υόρκη για θεραπεία. Εμενε κι αυτή, μαζί με τη μητέρα της στο Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ. Την προηγούμενη χρονιά ήθελε, αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει στο Μαραθώνιο Αγάπης γιατί την ίδια μέρα επρόκειτο να χειρουργηθεί. Το τέρας της επάρατης νόσου δεν αστειεύεται. Πρέπει να το αντιμετωπίζει εγκαίρως ο ασθενής.

Χάρηκε, όμως, όταν την επόμενη χρονιά, ήταν ακόμα στο ίδρυμα και μπορούσε να περπατήσει στο Μαραθώνιο Αγάπης. Κατάφερνε, μάλιστα, να δίνει κουράγιο σε άλλα ασθενή παιδιά που φιλοξενούσε εκείνο τον καιρό το ίδρυμα και συμμετείχαν στο Μαραθώνιο.

Μου είχε μιλήσει για την αξία που έχει πάντα αυτός ο Μαραθώνιος και για τη σημασία της αδιάκοπης υποστήριξης του Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ. Αλίμονο, αν δεν υπήρχε αυτό και θα έπρεπε τα άρρωστα παιδιά που πολλά από αυτά έρχονταν από την Ελλάδα, ή την Κύπρο, ή από αλλού, να διαμένουν στα αφιλόξενα και πανάκριβα δωμάτια ξενοδοχείων.

Δεν ξεχνώ τα λόγια της: «Είναι μια όαση ζωής και χάρις σ’ αυτό, τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να δώσουν με αξιοπρέπεια τη μάχη της ζωής και να την κερδίσουν.

Το ότι υπάρχει και μόνο ένα ελληνικό γραφείο μέσα στο Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ στο οποίο μπορούν να απευθυνθούν οι Ελληνες, έστω και για μια ‘Καλημέρα’, είναι πάρα πολύ σημαντικό για ανθρώπους που βιώνουν πόνο, θλίψη και παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο, για να κερδίσουν τη ζωή τους».

Η πονεμένη μάνα είχε επαινέσει, επίσης, την αείμνηστη διευθύντρια του Ελληνικού Τμήματος του Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ, Νίκη Σιδέρη. Και μου είχε πει, ακόμα, ότι αυτοί που μπορούν, ποτέ δεν πρέπει να αφήνουν τους ασθενείς μόνους.

Αυτή την αλήθεια είχαν κάνει καθημερινή πράξη, ο μεγάλος ευεργέτης της Ομογένειας, αγωνιστής, οραματιστής και φιλάνθρωπος, Στέφανος Τσερπέλης, η άξια εκπαιδευτικός, Αθηνά Κρομμύδα, που σήμερα είναι πρόεδρος στο Ανώτατο Συμβούλιο Ελληνικής Παιδείας της Αρχιεπισκοπής και η δυναμική και πανταχού παρούσα, Ζωή Κουτσουπάκη, για χρόνια ανώτατο στέλεχος τραπεζών. Με τη βοήθεια αυτών των τριών, το Ελληνικό Τμήμα του Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ, έγραψε σελίδες λαμπρές σε εκδηλώσεις συγκέντρωσης χρημάτων. Τα μεγάλα χρηματικά ποσά, που κατάφερναν να συγκεντρώνουν είχαν βοηθήσει πολύ στη φιλοξενία άρρωστων παιδιών.

Στους πρώτους Μαραθώνιους Αγάπης και οι τρεις τους, ήταν εκεί. Αλλες εποχές…

Θυμάμαι και μια άλλη μητέρα που συγκινημένη από την υποστήριξη και επιτυχία ενός Μαραθώνιου Αγάπης μου είχε πει ότι με την οικονομική βοήθεια της Ομογένειας μπορεί και λειτουργεί το Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ Χάουζ. Και είχε προσθέσει: «Πού να μείνεις αλλού; Τα έξοδα είναι υπέρογκα. Δύο βράδια έμεινα σε ξενοδοχείο και έδωσα 500 δολάρια. Φαντάζεστε πόσα έπρεπε να δώσω για να μείνω ένα χρόνο και τρεις μήνες;».

Είχε εκφράσει, επίσης, την ευγνωμοσύνη της στον Στέφανο Τσερπέλη, λέγοντας: «Μας βοήθησε, όταν χρειαστήκαμε ένα μηχάνημα για τον γιο μου. Ηταν μεγάλη ανάγκη να το πάρει, αλλά ήταν πολύ ακριβό. Ο κ. Τσερπέλης μας βοήθησε και τον ευχαριστώ πάρα πολύ».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τελειώσαμε, λοιπόν, και με τον ανασχηματισμό.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Εκκλησία

ΒΟΣΤΩΝΗ. Εκλέχτηκε την Παρασκευή 17 Μαΐου 2024 από τη Σύνοδο του Φαναρίου, ο Επίσκοπος Σασίμων Κωνσταντίνος (Μώραλης) Μητροπολίτης Ντένβερ, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο και όπως είχε εξαγγείλει ο «Ε.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Είδε συγχωριανούς του, που τους κρέμασαν στους φανοστάτες της πλατείας της Καλαμάτας.

Πολιτισμός

ΑΘΗΝΑ. Σε μία λαμπρή τελετή με άρωμα Ελλάδας και Γαλλίας παραδόθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα το απόγευμα της Παρασκευής στην οικοδέσποινα των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων.

ΒΙΝΤΕΟ