x
 

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΘΥΜΑΜΑΙ: Εξι ομογενείς με ελληνικές στολές σε παρέλαση του 1918

Πέρασαν 106 χρόνια από τότε. Εξι ομογενείς, ντυμένοι με αρχαιοελληνικές ενδυμασίες, με φουστανέλες και με στολή Ελληνα στρατιώτη της εποχής εκείνης, πήραν μέρος στη μεγαλειώδη αμερικανική παρέλαση που γινόταν στην Ουάσιγκτον, μπροστά από το Λευκό Οίκο, για τον εορτασμό της επετείου της 4ης Ιουλίου, δηλαδή της Ημέρας Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Θυμάμαι που μου είχε μιλήσει γι’ αυτό, πριν χρόνια, ο γιος ενός από τους έξι εκείνους ομογενείς, ο Πίτερ Ξυλάς, από την Αστόρια της Ν. Υόρκης.

Ηταν υπερήφανος για τον πατέρα του, Γεώργιο Ξυλά, o οποίος του είχε διηγηθεί κάποια μέρα, για την αξέχαστη για την οικογένειά του εκείνη ημέρα, αλλά και ιστορική για ολόκληρη την Ομογένεια.

Ηταν Ιούλιος του 1918. Οι έξι ομογενείς φίλοι εργαζόντουσαν στην Πενσυλβάνια σε μια μεγάλη εταιρεία που κατασκεύαζε τζάμια και μπογιές. Μια μέρα κάθονταν κάπου, ίσως σε ένα ελληνικό εστιατόριο για να φάνε λίγο ελληνικό φαγητό, ή σε κάποιο καφενείο, όπου όπως συνήθως κουβέντιαζαν εάν ήλθε από την πατρίδα κανένας καινούργιος μετανάστης, ή για τους ιδιαίτερους τόπους της καταγωγής τους. Κάποια στιγμή, ο Γεώργιος Ξυλάς είπε στους άλλους, ότι εκείνη την εβδομάδα δεν θα δούλευαν γιατί ήταν η μεγάλη γιορτή της 4ης Ιουλίου, δηλαδή η αντίστοιχη  με την 25η Μαρτίου της Ελλάδος. Επειδή το Πίτσμπουργκ δεν είναι πολύ μακριά από την πρωτεύουσα Ουάσιγκτον, έριξε την ιδέα να ντυθούν όλοι μαζί με ελληνικές εθνικές ενδυμασίες και κρατώντας την ελληνική και την αμερικανική σημαία, να παρελάσουν στη φημισμένη Πενσυλβάνια Αβενιου, μπροστά από το Λευκό Οίκο. Ολοι τους συμφώνησαν και η ιδέα έγινε πραγματικότητα.

Θυμάμαι ότι ο Πίτερ Ξυλάς, δεν γνώριζε λεπτομέρειες, όπως μου είχε πει, για την εμφάνιση του πατέρα του και των φίλων του στην αμερικανική παρέλαση του 1918.  «Αλλά, απ’ ό,τι μου έλεγε ο πατέρας μου, και απ’ ό,τι έμαθα και αργότερα, νομίζω ότι η εμφάνιση του πατέρα μου και των πέντε φίλων του με εθνικές ενδυμασίες, ήταν και η πρώτη συμμετοχή Ελλήνων στη φημισμένη εκείνη αμερικανική παρέλαση για την 4η Ιουλίου στη λεωφόρο έξω από τον Λευκό Οίκο», μου είχε τονίσει.

Μετά την παρέλαση, οι έξι φίλοι, όπως ήταν ντυμένοι, πήγαν και φωτογραφήθηκαν για ανάμνηση του γεγονότος. Τρεις από αυτούς ήταν ντυμένοι εύζωνες, και οι άλλοι με στολές αρχαίων Ελλήνων πολεμιστών και στρατιώτη της εποχής εκείνης.

Σε μια φωτογραφία παλαιά που μου είχε δείξει τότε ο Πίτερ Ξυλάς, διακρινόταν ο πατέρας του με μουστάκι, όρθιος και ευθυτενής πίσω από τους καθισμένους φίλους του, να κρατά την ελληνική σημαία.

Θυμάμαι ότι μου είχε πει, πως τη φωτογραφία εκείνη που είχε κάπως κιτρινίσει από την πολυκαιρία, την φύλαγε σαν στα μάτια του. Στο πίσω μέρος, υπήρχαν χειρόγραφες σημειώσεις για την ημερομηνία που είχε παρθεί η φωτογραφία.

Και θυμάμαι τα λόγια του γιου Ξυλά. Βλέποντας τη φωτογραφία και μιλώντας για την ιστορική εκείνη μέρα: «Ετσι ένιωθαν οι πρώτοι Ελληνες μετανάστες. Ηθελαν να τιμήσουν τη θετή τους πατρίδα».

Η ιστορική εκείνη φωτογραφία είχε φθορά στις τέσσερις πλευρές της. Ο Πίτερ Ξυλάς μου εξήγησε ότι ήταν σχισίματα από πινέζες που χρησιμοποιούσαν για να τη βάζουν και να τη βγάζουν από τους τοίχους. Για να μην καταστραφεί, όμως, τελείως και χαθεί, είχε φροντίσει να κάνει αντίγραφο. Επρεπε να μείνει για τα παιδιά του.

Στη σκέψη του Πίτερ Ξυλά, στριφογύριζε πάντα μια σκέψη: Θα ήθελε πολύ να ήξερε, εάν ξαναπήγε ο πατέρας του μαζί με τους φίλους του στην παρέλαση της Ουάσιγκτον. Και θα ήταν ευτυχής, εάν μπορούσε να είχε σωθεί ως κειμήλιο της οικογένειάς του, η στολή που φόραγε ο πατέρας του, ή η ελληνική σημαία που κρατούσε. Δυστυχώς, χάθηκαν.

Ο πατέρας του πέθανε σε ηλικία 92 χρονών.

Η οικογένεια Ξυλά κατάγεται από την Νεάπολη της Κρήτης. Ο Γεώργιος Ξυλάς, γεννήθηκε το 1886 και αφού είχε ασχοληθεί ως εργολάβος στην Κρήτη, ήλθε στην Αμερική κοντά στο 1908 όταν ήταν ναυτικός. Δεν υπήρχε κανένας συγγενής στην Αμερική για να τον υποστηρίξει, αλλά στηρίχτηκε στη σκληρή προσωπική τους εργασία για να δημιουργηθεί.

Πάντα είχε στην καρδιά του τη νοσταλγία της Ελλάδος και ήθελε να ξαναγυρίσει στο νησί του, όπως και έγινε το 1922. Λάτρευε την Ελλάδα, αλλά αγαπούσε πολύ και την Αμερική την οποία χαρακτήριζε «Γη της Επαγγελίας», όταν στην Ελλάδα και στα άλλα Βαλκάνια υπήρχαν φασαρίες και μεγάλη ακαταστασία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η εικόνα που επικρατεί στα γήπεδα της Σούπερ Λιγκ μετά το άνοιγμα τους για τους φιλάθλους είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική καθώς όλα μέχρι στιγμής κυλούν ομαλά και στο πλαίσιο της αθλητικής ευπρέπειας και της ευνομίας.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ