x
 

Συνεργάτες

Θυμάμαι…Το παιδί-θαύμα της Ομογένειας στην Αμερική

Τη γνώρισα μικρούλα. Ηταν το παιδί-θαύμα της Ομογένειας στη μουσική. Ηταν μικρότερη από 10 χρονών, όταν την είδαμε με θαυμασμό να είναι το πρώτο πιάνο σε συναυλία με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα στο Λίνκολν Σεντερ. Ηταν κάτι το απίστευτο! Το μικρό εκείνο κοριτσάκι, η Αθηνά Αδαμοπούλου, με το φωτεινό  χαμόγελο και το συνεσταλμένο ύφος, δεν ήταν χαμένο μέσα στους πολλούς καλλιτέχνες. Ηταν η πρωταγωνίστρια!

Ο πρώτος που την άρπαξε στην αγκαλιά του και τη φιλούσε με αγάπη, ήταν ο ίδιος ο διευθυντής της ορχήστρας.

Θυμάμαι, που τόσοι και τόσοι την πλησίαζαν εκείνη τη στιγμή του θριάμβου και της πρόσφεραν ανθοδέσμες. Και η μικρή Αθηνούλα κοίταζε τα λουλούδια και έδειχνε τη χαρά της.

Ομως, η πρώτη της ματιά, μόλις τελείωσε να παίζει, ήταν προς τις θέσεις όπου κάθονταν οι γονείς της. Την κοίταζαν με λατρεία και με υπερηφάνεια.

Δευτερόλεπτα μετά, η μικρή, αλλά τεράστια σε τέχνη καλλιτέχνις με τον πρωταγωνιστικό ρόλο και ενώ όλος ο κόσμος ξεσπούσε σε ατέλειωτα χειροκροτήματα, έτρεχε και έπεφτε στην αγκαλιά του πατέρα και της μητέρας της. Οι στιγμές της μεγάλης καλλιτέχνιδας είχαν τελειώσει. Τώρα, ήταν και πάλι η μικρή Αθηνούλα, με τις αθώες κινήσεις ενός μικρού παιδιού.

Εχω να τη δω πολλά χρόνια, αλλά μαθαίνω ότι έχει προοδεύσει πολύ σήμερα στο χώρο της μουσικής. Δεν παίζει μόνο μουσική, αλλά και συνθέτει. Από μικρή είχε αυτό το χάρισμα. Το ταλέντο της αυτό, εγκωμίασε και ο μεγάλος μας Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος την είχε γνωρίσει από τα πρώτα της βήματα.

Ηταν πολλές οι φορές που έγραφα εκείνη την εποχή για την Αθηνούλα. Ετσι την έλεγα στις συζητήσεις με τον πατέρα της, τον γνωστό από χρόνια ομογενειακό παράγοντα και στέλεχος του Συλλόγου Αθηναίων, Πάνο Αδαμόπουλο.

Κι αυτό, επειδή ήξερε τη συμπάθειά μου για τη μικρή, μου έλεγε κάθε φορά στο τηλέφωνο: «Θέλεις να μιλήσεις με την Αθηνούλα;».

Και οι δύο γονείς της, την βοήθησαν στα πρώτα της βήματα. Ο πατέρας της, με την αγάπη που είχε πάντοτε στην κλασσική μουσική, θυσίαζε τα πάντα γι' αυτήν.

Από κοντά και η μητέρα της, η Σύλβια, μια εξαιρετική κυρία, με οικογενειακή παράδοση στην ποιοτική μουσική.

Δεν αρνήθηκε η νεαρή Αθηνά Αδαμοπούλου να εμφανιστεί και σε διάφορες εκδηλώσεις της Ομογένειας. Μαζί με τους γονείς της υποστήριζε κάθε τι το ποιοτικό στα πολιτιστικά.

Θυμάμαι ότι για πρώτη φορά είχα πάρει συνέντευξη από τη νεαρή Αθηνά Αδαμοπούλου, στο σπίτι τους στο Μανχάταν. Συνεσταλμένη, όπως πάντοτε. Και θυμάμαι ότι τελειώνοντας της είπα αστειευόμενος, ότι τόσο πολύ πιστεύω στο ταλέντο και στην καριέρα της, ώστε κάποτε οι δημοσιογράφοι θα περιμένουν στην ουρά για να τη συναντήσουν.

Εκείνα τα χρόνια, παρακολουθούσα συνεχώς την καλλιτεχνική της πορεία και πάντα έγραφα γι' αυτήν.

Ηταν τόσο αξιαγάπητη, ώστε και οι άλλοι συνάδελφοι στην εφημερίδα την είχαν αγαπήσει, χωρίς να την έχουν συναντήσει, και την αποκαλούσαν με το χαϊδευτικό, «Αθηνούλα».

Θυμάμαι ότι η Αθηνά Αδαμοπούλου ήταν τόσο απορροφημένη με τη μουσική και το διάβασμα, ώστε κάποια μέρα είπα στον πατέρα της, ότι, όπως και να το κάνουμε, ήταν ταλαντούχα καλλιτέχνις, αλλά ήταν και μικρή στην ηλικία. Επρεπε να ζει κάποιες ώρες και σαν όλα τα μικρά παιδιά της ηλικίας της. Ο πατέρας της το γνώριζε πολύ καλά αυτό και έκανε ό,τι μπορούσε.

Πόσες φορές η μικρή Αθηνά δεν έδωσε χαρά και κουράγιο με το παίξιμο στο πιάνο και την εμφάνισή της στις εορταστικές εκδηλώσεις του Ελληνικού Τμήματος του φιλανθρωπικού οργανισμού Ρόναλντ Μακ Ντόναλντ Χάουζ, που φιλοξενεί στις εγκαταστάσεις του και άρρωστα παιδιά από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Η μικρή Αθηνούλα έμοιαζε στην ηλικία με πολλά από τα παιδιά που φιλοξενούσε το ίδρυμα. Και οι πονεμένοι γονείς τους, έπαιρναν ελπίδα, βλέποντάς την. Κι αυτή, μιλούσε με τα παιδιά, γελούσε μαζί τους και όταν καθόταν στο πιάνο, έβρισκε κάποια μελωδία να χαρίσει σ' αυτά και στους γονείς τους.

Η τότε υπεύθυνη του Ελληνικού Τμήματος, η αείμνηστη Νίκη Σιδέρη, είχε την Αθηνά, στις πρώτες προσκλήσεις που θα έστελνε για να πάει στην εκδήλωση και να παίξει πιάνο. Την αγαπούσε πολύ. Και όταν την έβλεπε, την έπνιγε πραγματικά στα φιλιά.

Από μικρή η Αθηνά Αδαμοπούλου διατηρούσε αλληλογραφία με σημαίνοντα πρόσωπα του διεθνούς καλλιτεχνικού χώρου. Από παντού, θαυμασμός και εκτίμηση. Το νεαρό της ηλικίας της είχε εντυπωσιάσει τους πάντες.

Χρόνια τώρα, η Αθηνά Αδαμοπούλου τιμά την ελληνική καταγωγή της την οποία επικαλείται σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Με την ευκαιρία της αυριανής Ημέρας του Πατέρα θυμήθηκα τη δραματική ιστορία ενός ομογενή νέου, που ενώ βρισκόταν στο δρόμο της καταστροφής από βαριά ναρκωτικά, συνήλθε τελικά, από την αγάπη που ένιωσε για το μωρό του, η μητέρα του οποίου αφού το γέννησε, το εγκατέλειψε, ξημεροβραδιάζοντας στους δρόμους, όπου αναζητούσε κι αυτή τις δόσεις της.

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Εκκλησία

ΒΟΣΤΩΝΗ. Εκλέχτηκε την Παρασκευή 17 Μαΐου 2024 από τη Σύνοδο του Φαναρίου, ο Επίσκοπος Σασίμων Κωνσταντίνος (Μώραλης) Μητροπολίτης Ντένβερ, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο και όπως είχε εξαγγείλει ο «Ε.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Είδε συγχωριανούς του, που τους κρέμασαν στους φανοστάτες της πλατείας της Καλαμάτας.

Πολιτισμός

ΑΘΗΝΑ. Σε μία λαμπρή τελετή με άρωμα Ελλάδας και Γαλλίας παραδόθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα το απόγευμα της Παρασκευής στην οικοδέσποινα των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων.

ΒΙΝΤΕΟ