«WSJ»: Μετά από ισχυρές πιέσεις από ΗΠΑ, Βερολίνο και ΕΕ η συμφωνία για την ονομασία

ΑΡΧΕΙΟΥ- Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ στο πλαίσιο προπαρασκευαστικής Συνόδου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μάιο του 2018. (Γ.Τ. Πρωθυπουργού / Andrea Bonetti)

ΑΘΗΝΑ. Οι ισχυρές πιέσεις που Ουάσιγκτον και Βερολίνο άσκησαν σε Αθήνα και Σκόπια έκαναν δυνατή τη συμφωνία στο όνομα «Βόρεια Μακεδονία», αναφέρει σε αποκαλυπτικό της άρθρο η «Wall Street Journal», το οποίο υπογράφουν οι Νεκταρία Σταμούλη (Nektaria Stamouli) και Μάρκους Ουόλκερ (Marcus Walker).

Οπως αναφέρεται, η συμφωνία επιτεύχθηκε μετά από μήνες διαπραγματεύσεων με τους ηγέτες των δύο κρατών τελικά να συμβιβάζονται, κάτι για το οποίο οι ηγετικές δυνάμεις της Δύσης πίεσαν σκληρά ώστε να εκμεταλλευθούν την καλύτερη πολιτικά ευκαιρία εδώ και χρόνια και να ξεπεραστεί μία από τις πιο ακανθώδεις διαμάχες της Ευρώπης.

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε την Τρίτη μεταξύ του Ελληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και του Σκοπιανού ομολόγου του Ζόραν Ζάεφ, θα άρει το διαχρονικό βέτο της Ελλάδας για τη συμμετοχή της γειτόνου της στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Η συμφωνία χρειάζεται να εγκριθεί σε δημοψήφισμα στην πΓΔΜ και από τα Κοινοβούλια των δύο χωρών, όπου όμως εθνικιστές αντιδρούν σε οποιονδήποτε συμβιβασμό και ενδεχομένως να απαξιώσουν την συμφωνία.

Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να αποφασίσουν το νωρίτερο τον Ιούλιο να αρχίσει η διαδικασία προσχώρησης της πΓΔΜ. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση πιθανά να πάρουν περισσότερο χρόνο, κυρίως επειδή οι χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα, Γαλλία και Ολλανδία, είναι προς το παρόν διστακτικές σε μία διεύρυνση.

Η δυνητική είσοδος της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ θεωρείται στις δυτικές πρωτεύουσες ως ένα ζωτικό βήμα στη σταθεροποίηση των Βαλκανίων. Η περιοχή έχει γίνει ένας χώρος έντονου ανταγωνισμού επιρροής μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, είχε δηλώσει τον Ιανουάριο ότι το θέμα του ονόματος ανακινήθηκε εν μέρει από τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να τραβήξουν τα Σκόπια εντός του ΝΑΤΟ.

Η Μόσχα αντιτίθεται σε επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, λέγοντας ότι υποβαθμίζει την σταθερότητα της περιοχής.

Ωστόσο, ο κ. Λαβρόφ πρόσθεσε ότι «πιθανώς όλοι» θα μπορούσαν να δεχτούν την οποιαδήποτε ονομασία που θα συμφωνούσαν Ελλάδα και πΓΔΜ.

Πάντως, η συμφωνία ακόμη αντιμετωπίζει πολιτικά εμπόδια. Οι ψηφοφόροι των Σκοπίων θα πρέπει να εγκρίνουν το νέο όνομα σε δημοψήφισμα, πιθανώς το Φθινόπωρο.

Μετά το Κοινοβούλιο της χώρας θα πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα να αντικατοπτρίζει το νέο όνομα, μία διαδικασία που απαιτεί τα δύο τρία των βουλευτών. Η κυβέρνηση, όμως, του Ζόραν Ζάεφ είναι εύθραυστη, δεν έχει τους αναγκαίους ψήφους και ίσως χρειαστεί να πάει σε πρόωρες εκλογές με την προοπτική μίας πιο ισχυρής πλειοψηφίας.

Επίσης και το ελληνικό Κοινοβούλιο πρέπει να την υπογράψει. Αν και ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα είναι πρόθυμος να τελειώνει τη διαμάχη, ο μικρός εταίρος του, οι εθνικιστές Ανεξάρτητοι Ελληνες, είναι αντίθετοι. Ετσι, ο κ. Τσίπρας ίσως χρειαστεί στήριξη από την αντιπολίτευση.

Επίσης, όπως γράφει η «WSJ», οι Ελληνες εθνικιστές έχουν διοργανώσει μαζικές διαδηλώσεις κατά οιουδήποτε συμβιβασμού τους τελευταίους μήνες. Μία ακόμη προγραμματίζεται για τον Ιούλιο στην Αθήνα.

Σημειώνεται, δε, ότι η διαμάχη του ονόματος αντιμετωπίζεται σαν ενοχλητικός ερεθισμός στον υπόλοιπο Κόσμο, αλλά αναμοχλεύει τα αισθήματα στα Βαλκάνια.

Ηδη από το 1991 όταν η πΓΔΜ έγινε ανεξάρτητο κράτος, ως αποτέλεσμα της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, η Ελλάδα είχε προβάλλει επίμονες αντιρρήσεις για το όνομά της και άλλα υιοθετημένα σύμβολα, κατηγορώντας τον γείτονά της για αλυτρωτικές βλέψεις σε βάρος του εδάφους και της ιστορικής της κληρονομιάς.

Το όνομα Μακεδονία πάει πίσω στο αρχαίο ελληνικό βασίλειο της Μακεδονίας. Το μεγαλύτερό της μέρος σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα, που επίσης αποκαλείται Μακεδονία.

Στην σύγχρονη Ιστορία, η Μακεδονία έγινε ένας γεωγραφικός όρος για μία ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων που περικλείονται αρκετές χώρες. Η πΓΔΜ σχημάτισε μία εθνική ταυτότητα σαν «Μακεδόνες» στη διάρκεια του 20ού αιώνα, λένε ιστορικοί, καθώς οι πλειοψηφούντες Σλαβόφωνοι αισθάνονταν απομακρυσμένοι από την Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία.

Ετσι, πολλοί εθνικιστές Ελληνες, αναφέρει το δημοσίευμα, απορρίπτουν κάθε συμβιβασμό και το ίδιο γίνεται και στη πΓΔΜ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *