«Zephyr»: Η πρόταση του Ελληνα σχεδιαστή Σταύρου Μαυράκη για ένα «όχημα από το μέλλον»

Το «Zephyr» στην παραλία. Aπό το περιοδικό Drive/Σταύρος Μαυράκης.

Την δική του πρόταση κατέθεσε ο Ελληνας σχεδιαστής, Σταύρος Μαυράκης (Stavros Mavrakis) για ένα «όχημα από το μέλλον», όπως το χαρακτήρισε το εξειδικευμένο περιοδικό Drive (www.drive.gr).

Το «Zephyr», όπως διακρίνεται σε ψηφιακή απεικόνιση, είναι μια σχεδιαστική άσκηση από τον κ. Μαυράκη, για ένα αυτόνομο όχημα που θα αποτελεί ένα κομμάτι «κινητής αρχιτεκτονικής», όπως αναφέρει ο δημιουργός του.

O κ. Μαυράκης, δήλωσε και στον «Ε.Κ.», ότι όσον αφορά στον Ζέφυρο, «στόχος μου ήταν όχι απλά να παραθέσω ένα φουτουριστικό κόνσεπτ, αλλά να δημιουργήσω κάτι το οποίο θα έχει μια ολιστική/άρτια προσέγγιση, όχι απλά κάτι οπτικά/αισθητικά όμορφο και μίνιμαλ αλλά κυρίως κάτι που να έχει ουσία και μια ρεαλιστική -όσο γίνεται- βάση αναφοράς».

«Πρόκειται -είπε- λοιπόν για ένα πρότζεκτ που προσπαθεί να προσφέρει φρέσκες ιδέες στο σχεδιασμό και τον τρόπο εκμετάλλευσης των νέων τεχνολογιών, που προσπαθεί να παντρέψει το design με την καινοτομία προσφέροντας μια νέα εμπειρία στον τρόπο που χρησιμοποιούμε ένα όχημα ή πλέον …μια ‘κινητή αρχιτεκτονική’ όπως λέω».

«Το προτζεκτ», συνέχισε ο κ. Μαυράκης, «προσπαθεί να προσφέρει φρέσκες ιδέες και να απαντήσει σε προβλήματα, εκμεταλλευόμενο τις νέες τεχνολογίες όπως η οδήγηση χωρίς οδηγό, δείχνοντας πως θα μπορούσε να είναι το μέλλον».

Το «Zephyr» σε ελληνικό νησί. Aπό το περιοδικό Drive/Σταύρος Μαυράκης.

Οπως τόνισε, «σε αυτό το σημείο έρχεται το ελληνικό στοιχείο να παντρέψει όλα τα παραπάνω εμπνεόμενο/δανειζόμενο στοιχεία από την ελληνική μυθολογία, τις μορφές και γεωμετρίες από την αρχαία ελληνική τέχνη (βλ. κυκλαδικά ειδώλια), λαϊκή αλλά και μοντέρνα αρχιτεκτονική και παράδοση, φτάνοντας μέχρι τα υλικά και την κουλτούρα του τόπου. Σημαντικό στοιχείο του πρότζεκτ είναι η βιωσιμότητα (sustainability) και οι ανεκμετάλλευτες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ηθελα να κάνω μια νύξη σε αυτά καθώς τα θεωρώ σημαντικές κατευθύνσεις/οδηγούς για το μέλλον, ειδικά για ένα μέρος όπως η Ελλάδα που απαντώνται σε πλεόνασμα. Οδεύοντας προς αυτήν την κατεύθυνση θα μπορέσουμε όχι μόνο να προσφέρουμε καινοτόμες προτάσεις αλλά παράλληλα να προσπαθήσουμε να προστατέψουμε αυτό που μας δίνεται απλόχερα και που πολλές φορές το αμελούμε, το ελληνικό τοπίο με τα πλούσια χαρακτηριστικά του».

Ειδικότερα, σύμφωνα με το www.drive.gr (σ.σ. το άρθρο αναδημοσιεύεται από τον «Ε.Κ.» με την σχετική άδεια του κ. Αλέξη Γαλανόπουλου, Editor-in-Chief του Autocar Magazine) είναι ένα όχημα του 2030 χωρίς οδηγό, σχεδιασμένο με σκοπό την κοινή χρήση του από τους επισκέπτες κάποιου τουριστικού προορισμού, όπως είναι τα νησιά του Αιγαίου, από τα οποία ο κ. Μαυράκης άντλησε και την έμπνευσή του.

Σε αυτές τις συνθήκες, η οδήγηση είναι κάθε άλλο παρά επιθυμητή. Ο περιηγητής έχει κάθε λόγο να βλέπει το τοπίο και να θαυμάζει τα αξιοθέατα που συναντά στο δρόμο του, παρά να προσέχει το δρόμο. Οπότε θα πρέπει το όχημα που τον μεταφέρει να είναι προσαρμοσμένο σε αυτές τις απαιτήσεις.

Παράλληλα, θα πρέπει να είναι φιλικό στο περιβάλλον, αλλά και να μην το προσβάλει με την αισθητική του. Με κάτι τέτοιο, ο τρόπος με τον οποίο επισκεπτόμαστε και βιώνουμε έναν χώρο, θα άλλαζε τελείως.

Το εσωτερικό του «Zephyr». Aπό το περιοδικό Drive/Σταύρος Μαυράκης.

Ο Ζέφυρος πατά σε τέσσερις τροχούς, όπως τα αυτοκίνητα που γνωρίζουμε, όμως από εκεί και πέρα είναι σχεδιασμένος από λευκό χαρτί. Το κάτω μέρος του θυμίζει γάστρα σκάφους. Με μήκος 4,47 μ. και αντίθετη φορά, αφού η στενή, αιχμηρή άκρη της βρίσκεται στο πίσω μέρος του οχήματος.

Πάνω της βρίσκεται ένα πλαίσιο με τρία σκέλη, που θυμίζει μεταλλικό γλυπτό και φτάνει σε ύψος 1,66 μ. Η κλίση του εμπρός μέρους είναι παραπλήσια με αυτή που συναντάμε στις εμπρός κολόνες ενός συμβατικού αυτοκινήτου, ενώ το πίσω είναι κατακόρυφο.

Εκεί ενσωματώνεται το πίσω φως, αλλά και αναδιπλούμενα σκαλοπάτια, μέσω των οποίων μπορεί να ανέβει κάποιος στην οροφή, και να ξαπλώσει στο δίχτυ-σκίαστρο για ηλιοθεραπεία. Τζάμια δεν υπάρχουν πουθενά.

Η «καμπίνα» αποτελείται από μια ενιαία ξύλινη επιφάνεια που παραπέμπει σε ξύλινο deck σκάφους. Πάνω της βρίσκονται τα καθίσματα των επιβατών, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε ξαπλώστρες ή να αφαιρεθούν τελείως, έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν ως καθίσματα παραλίας.

Για τον χειρισμό του αυτοκινήτου υπάρχει μόνο μια οθόνη αφής, στο πλάι του χώρου επιβατών. Ενα ράφι προσφέρει τη δυνατότητα ασύρματης φόρτισης smartphone, ενώ στο εμπρός μέρος υπάρχει ξεχωριστός χώρος αποσκευών.

Ο Ζέφυρος διαθέτει ηλεκτρικά μοτέρ στους τροχούς. Το ρεύμα μπορεί να προέρχεται από συμβατική πρίζα, από ειδικές θέσεις ασύρματης φόρτισης ή από αιολική ενέργεια, χάρη σε μία ανεμογεννήτρια που εκτείνεται από το πίσω μέρος του.

Ετσι το όχημα μπορεί να φορτίζει κάθε φορά που είναι σταματημένο. Είτε κάποιος το χρησιμοποιεί στατικά, είτε περιμένοντας τον επόμενο χρήστη του, ο οποίος θα το καλεί μέσω smartphone. Η απόσταση από το έδαφος φτάνει τους 19,4 πόντους, έτσι ώστε να μπορεί να κινηθεί και εκτός δρόμου.

Ο κ. Σταύρος Μαυράκης. Η φωτογραφία είναι ευγενική παραχώρηση του ίδιου στον «Ε.Κ.»

Ποιος είναι ο Σταύρος Μαυράκης

Ο Σταύρος Μαυράκης σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.) και στη συνέχεια Σχεδιασμό Αυτοκινήτων στο Royal College of Art του Λονδίνου. Για τη διπλωματική του εργασία αποφάσισε να συνδυάσει τις δύο αυτές ιδιότητες, μαζί με το ελληνικό στοιχείο και τη διάθεση να απαντήσει σε μελλοντικές προκλήσεις, σχεδιάζοντας τον Ζέφυρο. Ενα προτζεκτ που το 2019 θα φιλοξενηθεί στο Μουσείο Μεταφορών του Λονδίνου.

«Τελειώνοντας τις σπουδές μου στην Αθήνα και έχοντας ήδη ζήσει ένα χρόνο στο Παρίσι, ως φοιτητής μέσω του προγράμματος ανταλλαγής Erasmus, ήθελα να βρεθώ πάλι στο εξωτερικό και να συνεχίσω την ‘εξερεύνηση’, να δω νέα πράγματα, να πάρω νέα, διαφορετικά ερεθίσματα και να διευρύνω το οπτικό μου πεδί», είπε ο ίδιος στον «Ε.Κ.».

«Ετσι δεν μπορώ να πω ότι εφαλτήριο της απόφασής μου να φύγω ήταν η κρίση, αλλά κυρίως η ‘ανάγκη’ μου να εξερευνήσω, να δοκιμάσω και δοκιμαστώ, πέραν της αρχιτεκτονικής, και με τον σχεδιασμό αυτοκινήτων …κάτι το οποίο μπορεί να ξεκίνησε με μια παιδική ‘αφέλεια’ από τα σχολικά θρανία. Η κρίση (και άλλα στοιχεία) προφανώς ήρθε να εντείνει αυτή την απόφαση», πρόσθεσε και επεσήμανε:

«Η έλλειψη του αντικειμένου (βλ. σχεδιασμός οχημάτων) στον Ελλαδικό χώρο σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση είναι αυτά τα βασικά στοιχεία που προφανώς επηρεάζουν μια απόφασή μου επιστροφής. Στόχος μου είναι να μπορέσω να ‘δω’ πράγματα και να αποκτήσω εμπειρία… άρα το να βρίσκεσαι κάπου που γεννιούνται νέες ιδέες, καινοτομία, που γενικώς υπάρχει δραστηριοποίηση και που σου δίνεται η ευκαιρία να πάρεις μέρος σε αυτό… είναι σημαντικό!»

Περισσότερα στο www.drive.gr.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available